மரணத்தில் ஒரு இறையியல்வாதி-தள்ளிப் போடப்பட்ட மந்திரவாதி-மாற்கு எழுதிய வேதாகமம்-3 Borges’s Stories on related themes

3storiesrelated-themesjlb1மரணத்தில் ஒரு இறையியல்வாதி

ஜோர்ஜ் லூயி போர்ஹே

மெலன்க்தான் இறந்தபோது நிஜ உலகில் வாழ்ந்த போது இருந்த வீட்டினைப் போலவே ஏமாற்றும் வகையிலான ஒரு வீடு தரப்பட்டதாக தேவதூதர்கள் எனக்குச் சொன்னார்கள். (பெரும்பான்மையான புதிய வருகையாளர்கள் நித்தியத்துவத்தில் நுழையும்போது இது நடப்பதுதான்–அதனால் அவர்கள் இன்னும் இயற்கையான உலகத்தில் இருப்பதாக நினைத்து மரணத்தைப் பற்றிய அறியாமையில் இருக்கிறார்கள்.) அவருடைய அறையில் இருந்த எல்லாப் பொருள்களும் அவர் முன்பே உபயோகித்திருந்த பொருள்களை ஒத்திருந்தன – மேஜை, டெஸ்க், அதன் இழுப்பறைகள், புத்தக அலமாரிகள் உள்பட. தனது புதிய இருப்பிடத்தில் விழித்து எழுந்த உடனேயே, தனது மேஜையருகே அமர்ந்து, தனது இலக்கியப்பணியைத் தொடர ஆரம்பித்து, பல  நாட்கள் எழுதுவதில் கழித்தார். எப்பொழுதும்போல, பரோபகாரம் பற்றி ஒரு வார்த்தை கூட எழுத முடியவில்லை. நம்பிக்கையில் விளைந்த நியாயப்படுத்தலை பற்றி மட்டுமே எழுதினார். இந்த விடுபடல், தேவதூதர்களால் பிரஸ்தபிக்கப்பட்டு, அவர்களுடைய தூதுவர்களை அது பற்றி விசாரிக்க அனுப்பினார்கள். மெலன்க்தான் அவர்களுக்குப்    பதிலுரைத்தார்:           மறுதளிப்புக்கு அப்பாற்பட்ட அளவில்நான் நிரூபித்துவிட்டேன்.  ஆன்மாவுக்கு அத்தியாவசிமானதென்கிற எதுவும் பரோபகாரத்தில் கிடையாது. மீட்சி பெற நம்பிக்கை மாத்திரமே போதுமானது.

தான் இறந்துவிட்டதைப் பற்றிச் சந்தேகிக்காமல், தனது எதிர்காலம் சொர்க்கத்திற்கு வெளியில் இருக்கிறது என்பதும் தெரியாமல் அவர் பெரும் உறுதிப்பாட்டுடன் பேசினார். அவர் இந்த விஷயங்களைப் பற்றிப் பேசுவதைக் கேட்டதும் தேவதூதர்கள் கிளம்பிச் சென்றனர்.

சில வாரங்கள்  கழித்து, அவரது அறையில் இருந்த பொருள்களும், சாமான்களும் நிறமிழந்து மறையத்  தொடங்கின. இறுதியாக, சாய்வு நாற்காலி, மேஜை, காகிதம், மைக்கூடு தவிர வேறெதுவும் இல்லாமல் போயிற்று. இதை விட அதிகமாக, அறைகளின் சுவர்கள் சுண்ணாம் பினால் திட்டுத் திட்டாகி, தரைக்கு ஒரு மஞ்சள் பளபளப்பு வந்துவிட்டது. மெலன்க்தானின் உடைகளுமே கூட அதிகமான சொரசொரப்பாகி விட்டன. இந்த மாறுபாடுகள் பற்றி வியந்தாலும், நம்பிக்கை பற்றி அவர் தொடர்ந்து எழுதிக் கொண்டிருந்தார்; பரோபகாரத்தை மறுத்தபடி. இந்த விடுபடுத்தலின் அளவினை அதிகமாக்கவே, அவர் திடீரென்று பூமிக்கடியில் அவரைப் போலவே பிற இறையியல்வாதிகள் இருந்த வேலைக்கூடத்திற்கு அனுப்பப்பட்டார். இப்படிப் பூட்டப்பட்ட சில நாட்களில், தனது கோட்பாடு குறித்து சந்தேகப்பட ஆரம்பித்ததால் அவருடைய பழைய அறைக்குத் திரும்புவதற்கு அனுமதிக்கப்பட்டார். அவர் இப்போது உடுத்தியிருந்தது ரோமத்தோல். ஆனால் அவர் தனக்கு நடந்தது வெறும் மனமயக்கம்தான் என்று சிரமப்பட்டு தன்னை நம்ப வைத்துக் கொண்டார். மீண்டும் நம்பிக்கையை உயர்த்திப் பிடித்து பரோபகாரத்தை சிறிதுபடுத்த ஆரம்பித்தார்.

ஒரு நாள் மாலை மெலன்க்தானுக்குக் குளிர் எடுத்தது. வீட்டை அலசிப் பார்க்க ஆரம்பித்தார். நிஜ உலகில் இருந்த பழைய வீட்டின் அறைகளுடன் இந்தப் பிற அறைகள் இப்பொழுது பொருந்திப் போகவில்லை. ஒரு அறையில் சில கருவிகள் இறைந்து கிடந்தன. அவற்றின் பயன்பாடு பற்றி அவருக்குத் தெரியவில்லை. மற்றொரு அறை மிகச் சிறியதாகச் சுருங்கிவிட்டதால் அதன் வாசலில் நுழைவது சாத்தியமில்லாமல் இருந்தது. மூன்றாவது அறை மாறுதல் அடையவில்லை. ஆனால் அதன் கதவுகளும் ஜன்னல்களும் பரந்து விரிந்த மணல் மேடுகளை நோக்கித் திறந்தன. வீட்டின் பின்புறத்திலிருந்த அறைகளில் ஒன்று அவரை வழிபட்ட பல மனிதர்களால் நிரம்பியிருந்தது.

அவர்கள் வேறு எந்த இறையியல்வாதியும் அவரைப் போல ஞானம் உள்ளவன் கிடையாது என்று சொல்லிக் கொண்டே இருந்தார்கள். இந்தப் புகழாரங்கள் அவருக்குப் பிடித்திருந்தன. ஆனால் அந்த விருந்தாளிகளில் சிலருக்கு முகங்கள் இருக்கவில்லை. சிலர் இறந்தவர்களாய்க் காணப் பட்டதாலும் அவர்களைச் சந்தேகப்படவும், வெறுக்கவும் செய்தார். இந்தக் கட்டத்தில்தான் பரோபகாரம் பற்றி எழுதுவதென்று தீர்மானித்தார். அதில் இருந்த ஒரே சிக்கல் என்னவென்றால், அவர் ஒரு நாள் எழுதியது மறுநாள் மறைந்து போயிற்று. இந்தப் பக்கங்கள் ஆழ்ந்த நம்பிக்கை இல்லாமல் எழுதப்பட்டதே இதற்குக் காரணம்.

புதிதாக இறந்த மனிதர்கள் பலர் மெலன்க்தானைப் பார்க்க வருகை தந்தனர். ஆனால் அவ்வளவு சீரழிந்து போயிருந்த இருப்பிடத்தில் அவர்கள் தன்னைக் காண்பது பற்றி அவர் அவமானப் பட்டார். தான் சொர்க்கத்தில் தான் இருக்கிறோம் என்பதை அவர்கள் நம்ப வேண்டும் பொருட்டு அண்டையிலிருந்த மந்திரவாதியை வேலைக்கு அமர்த்தினார். அவன் அங்கு வருகிறவர்களுக்கு ஒருவித அமைதியும், பேரொளிர்வும் இருப்பதான தோற்றத்தை வரவழைத்து ஏமாற்றினான். அவரைப் பார்க்க வந்தவர்கள் போன அடுத்த கணமோ, அல்லது, அதற்கு முன்பாகவோ அந்த அலங்கரிப்புகள், பழைய உதிர்ந்த சுவரும் பழைய அல்லல் நிலையும் தெரியும்படி, மறைந்து போயின. அந்த மந்திரவாதியும் முகமில்லாத மனிதர்களில் ஒருவனும் அவரை மணல் குன்றுகளுக்கு அழைத்துச் சென்றுவிட்டதாகவும் மெலன்க்த்தான் அங்கே இப்போது அசுரகணங்களுக்கு வேலைக்காரனாக இருப்பதாகவும் நான் கடைசியாகக் கேள்விப்பட்டேன்.

Translated by Norman Thomas di Giovanni.

owl

தள்ளிப் போடப்பட்ட மந்திரவாதி

ஜோர்ஜ் லூயி போர்ஹே

சாண்டியாகோ நகரில் மந்திர வித்தையைக் கற்றுக் கொள்ளப் பேராவல் கொண்ட கிறித்தவ மதகுரு ஒருவர் இருந்தார். வேறு எவரையும் விட டோலேடோ பிரதேசத்தில் இருந்த டான் இலான் என்பவருக்கு மந்திர வித்தை அதிகம் தெரியும் என்று கேள்விப்பட்ட சமய குரு மந்திரவாதியைத் தேடி டோலேடோவுக்குச் சென்றார்.

அவர் சென்று சேர்ந்த அந்தக் காலையிலேயே டான் இலானின் வீட்டுக்குச் சென்று அவருடைய வீட்டின் பின்புறத்தில் இருந்த ஒரு அறையில் அவர் படித்துக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டார். மதகுருவை இன்முகத்துடன் வரவேற்ற டான் இலான் அவர்கள் சாப்பிட்டு முடிக்கும் வரை மதகுருவின் வருகையின் நோக்கத்தினைச் சொல்வதைத் தள்ளிப் போடும்படி கேட்டுக் கொண்டார். மனதிற்கு இதமான வீட்டின் பகுதிகளுக்கு அழைத்துச் சென்று டான் இலான் மதகுருவின் வரவினால் தான் பெரு மகிழ்ச்சி அடைந்ததாகச் சொன்னார். அவர்கள் சாப்பிட்ட பிறகு சமயகுரு டான் இலானிடம் தான் வந்த நோக்கத்தினைச் சொல்லி மந்திர வித்தையைத் தனக்குக் கற்றுத் தரும்படி வேண்டினார். ஏற்கனவே தனது விருந்தாளி ஒரு மதகுரு என்பதும், மரியாதைக்குரிய மனிதர் என்பதும், நல்ல எதிர்காலம் உள்ளவர் என்பதும் தெரிந்திருந்ததாகக் கூறினார் டான் இலான். அவருக்குத் தன் எல்லா ஞானத்தையும் சொல்லிக் கொடுக்க வேண்டி வந்தால் அவரது சேவைகளுக்கு மதகுரு எதையும் சன்மானம் அளிக்க மாட்டாத நாள் ஒன்று வரக்கூடும் என்றார். இது போலத்தான் பெரிய இடத்துப் பேர்வழிகள் செய்வது வழக்கம் என்றும் கூறினார். மதகுரு டான் இலானின் பெரும் கருணையை தான் என்றுமே மறக்கமாட்டார் என்றும் கூப்பிட்ட குரலுக்கு ஓடிவருவார் என்றும் மதகுரு சொன்னார். அவர்கள் ஒரு ஒப்பந்தத்திற்கு வந்ததும், மந்திர வித்தைகள் மிகத் தனிமையான இடங்கள் தவிர வேறெங்கும் கற்றுக் கொள்ள முடியாதென விளக்கம் சொல்லி, மதகுருவை கையைப் பிடித்து அழைத்துக் கொண்டு அடுத்த அறைக்குச் சென்றார். அதன் தரை மீது ஒரு அகலமான வட்ட வளையம் கிடந்தது. இதற்கு முன்பாகவே பணிப்பெண்ணிடம் இரவு உணவுக்கு பார்ட்ரிஜ் பறவைக் கறி தயார் செய்யச் சொல்லி, ஆனால் அவற்றை அவர் சொல்கிற வரை பொறித்து விட வேண்டாம்,  என்று கூறினார்.

டான் இலானும் அவரது விருந்தாளியும் வளையத்தைத் தூக்கி நன்கு புழங்கப்பட்ட, வளைந்து வளைந்து செல்லும் படிகளின் வழியாகக் கீழே இறங்கினர். அவர்கள் மிக ஆழமான தூரத்திற்குச் சென்றதால் டேகலின் படுகை தலை மீதிருக்கக்கூடும் என்று மதகுரு நினைத்தார். படிக்கட்டின் இறுதியில் ஒரு தனித்த அறையும் அதில் நிறைய புத்தகங்களும், ஒரு விதமான காபினட் நிறைய மாஜிக் செய்வதற்குப் பயன்படும் உபகரணங்களும் இருந்தன. அவர்கள் புத்தகத்தைப் புரட்டிக் கொண்டிருந்த போது திடீரென்று பிஷப்பினால் எழுதப்பட்ட கடிதத்தினை எடுத்துக் கொண்டு இரண்டு ஆட்கள் தோன்றினர். கடிதத்தில் அவரது மாமனான பிஷப் தனக்கு உடல்நலம் மோசமாக இருப்பதாகவும், மதருரு அவரை உயிருடன் பார்க்க விரும்பினால் தாமதிக்கவே கூடாது என்றும் எழுதியிருந்தார். இந்தச் செய்தி மதகுருவுக்கு மிகுந்த சங்கடம் தருவதாக இருந்தது. ஒன்று, அவரது மாமாவுக்கு உடல்நலம் கெட்டிருப்பது. இரண்டாவது, இந்த ஆய்வினைத் தொடர முடியாது போய்விடும். இறுதியில், தங்கி விடுவது என்று முடிவெடுத்து, ஒரு மன்னிப்புக் கோரும் கடிதத்தை எழுதி பிஷப்புக்கு அனுப்பினார்.

மூன்று நாட்கள் சென்றன. துக்கம் அனுஷ்டிக்கும் பல ஆட்கள் அடுத்தடுத்த கடிதங்களை மதகுருவுக்குக் கொண்டு வந்தனர். அதில் பிஷப் இறந்து விட்டார் என்றும், கடவுளின் கிருபையால் மதகுரு அந்தப் பதவிக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார் என்பதையும் படித்தார். இருந்த இடத்திலேயே இருக்கும்படி கடிதங்கள் அறிவுறுத்தின. அவரது தேர்வின் போது அவர் அங்கு இல்லாதிருப்பது சிலாக்கியம் என்பதால்.

பத்து நாட்கள் கடந்தன. நேர்த்தியாக உடையணிந்த இரண்டு கனவான்கள் மதகுருவின் காலடியில் நெடுஞ்சான்கிடையாக விழுந்து அவரது கைகளை முத்தமிட்டு அவரை ‘பிஷப்’ என்று வாழ்த்தினர். இவற்றை எல்லாம் பார்த்துக் கொண்டிருந்த டான் இலான், பெருமகிழ்ச்சியுடன் புதிய மதபீடத்தலைவர் பக்கம் திரும்பி, இந்த மாதிரியான நல்ல செய்திகள் தன் வீட்டுக்கு வருவது குறித்து கடவுளுக்கு நன்றி தெரிவித்தார். பிறகு, இப்பொழுது காலியாக இருக்கும் மதகுருவின் பதவியை தனது மகனுக்குத் தரும்படி கேட்டார். பிஷப் தன்னுடைய சொந்த சகோதரனுக்கே அந்தப் பதவியை ஒதுக்கி வைத்து விட்டதாகவும், ஜெபாலயத்தில் வேறு வேலை ஏற்பாடு செய்து தருவதாகவும் கூறி, அவர்கள் மூவரும் ஒன்றாகச் சேர்ந்து சாண்டியாகோ செல்ல வேண்டும் என்று கெஞ்சினார்.

அவர்கள் சாண்டியாகோ நகரைச் சென்றடைந்தார்கள். அங்கே அவர்களுக்கு பெரும் மரியாதையான வரவேற்பு கொடுக்கப்பட்டது. ஆறுமாதம் கழிந்தது. போப்பிடமிருந்து தூதுவர்கள் பிஷப்பிடம் வந்தார்கள். தூலோஸ் நகரத்தின் தலைமைக்குரு பதவியை அவருக்கு அளித்து, அடுத்து வருபரைத் தேர்ந்தெடுக்கும் பொறுப்பினையும் அவரிடம் ஒப்படைத்திருந்தார் போப். இதைக் கேட்ட டான் இலான், தலைமைக்குறுவிடம் அவர் கொடுத்த பழைய வாக்குறுதியை நினைவுபடுத்தி, காலி செய்யப்பட்ட பதவியைத் தன் மகனுக்குத் தரும்படி வேண்டினார். பிஷப்பின் பதவியை ஏற்கனவே தனது அப்பாவின் சகோதரனுக்கு ஒதுக்கி வைத்து விட்டதாகவும், ஆனால் டான் இலானுக்குத் தன் உதவியைத் தருவதென்ற வாக்குறுதியைக் கொடுத்திருப்பதால், அவர்கள் எல்லோருமாகச் சேர்ந்து தூலோஸூக்குச் செல்ல வேண்டும் என்று கூறினார்        தலைமைக்குரு. டான் இலானுக்கு இதை ஒப்புக் கொள்வதைத் தவிர வேறு வழி இருக்கவில்லை.

இந்த மூவரும் தூலோஸூக்குச் சென்றார்கள். அங்கே கூட்டுப் பிரார்த்தனையுடன் பெரும் மரியாதையான வரவேற்பு கிடைத்தது. இரண்டு வருடங்கள் கழிந்தன. போப்பிடமிருந்து தூதுவர்கள் ஆர்ச்பிஷப்பிடம் வந்தார்கள். அவரைக் கார்டினல் ஸ்தானத்துக்குப் பதவி உயர்வு செய்து அவருக்கு அடுத்தவரைத் தேர்ந்தெடுக்கும் பொறுப்பையும் அவர் கையிலேயே ஒப்படைத்திருந்தார்கள். இதை அறிந்தவுடன் டான் இலான், கார்டினலிடம் அவர் கொடுத்த பழைய வாக்குறுதியை நினைவூட்டி, காலியான பதவியைத் தன் மகனுக்குத் தரும்படி கேட்டார். ஏற்கனவே ஆர்ச்பிஷப் பதவியைத் தன்னுடைய சொந்தத் தாய் மாமனுக்கு ஒதுக்கி வைத்து விட்டதாகவும்- அவர் ஒரு மிக வயதான மனிதர்–ஆனாலும் டான் இலானும் அவருடைய மகனும் அவருடன் ரோமாபுரிக்கு வருவதாக இருந்தால் கண்டிப்பாக ஏதாவது ஒரு சாதகமான சந்தர்ப்பம் கிடைத்து விடும் என்றார் கார்டினல். டான் இலான் இதனை ஆட்சேபித்தார். ஆனால் இறுதியில் ஒப்புக் கொள்ள வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது.

மூவரும் சேர்ந்து ரோம் நகருக்குக் கிளம்பினார்கள். அங்கே, கூட்டுத் தொழுகையுடனும், ஊர்வலங்களுடனும் பெரும் மரியாதைகளுடன் வரவேற்கப்பட்டார்கள். நான்கு வருடம் கழித்து போப் இறந்த போது, மற்ற எல்லாக் கார்டினல்களாலும் சேர்ந்து போப் ஆகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார் மதகுரு. இதை அறிந்த டான் இலான் மகாப்புனிதரின் கால்களை முத்தமிட்டு, பழைய வாக்குறுதியை நினைவூட்டி, காலியாக்கப்பட்ட கார்டினல் பதவியைத் தன் மகனுக்குத் தரும்படி கேட்டார். டான் இலானின் தொடர்ச்சியான வேண்டுகோள்களினால் சலித்துப் போய் விட்டதாக இப்போது கூறிய போப், தொடர்ந்து அவரிடம் இதே மாதிரி விண்ணப்பித்துக் கொண்டிருந்தால் டான் இலானை ஜெயிலில் போட்டு விடுவதாக எச்சரித்தார். இப்போது டான் இலான் வெறும் மந்திரவாதி என்பதை நன்றாகத் தெரிந்து கொண்டு விட்டதாலும், தூலோஸில் அவர் வெறும் மந்திரக் கலையின் ஆசிரியர் என்று தெரிந்து விட்டதாலும்.

தான் ஸ்பெயின் தேசத்திற்கே திரும்புகிறேன் என்று சொல்வதைத் தவிர பாவப்பட்ட டான் இலானால் வேறு எந்த பதிலையும் சொல்ல முடியவில்லை. நீண்ட கடல் பயணத்தின் போது சாப்பிடுவதற்காக ஏதாவது தரும்படி கேட்டார். மீண்டும் ஒரு முறை போப் மறுத்தார்.

அப்போது டான் இலானின் முகம் மிக விநோதமான வகையில் மாறிவிட்டிருந்தது. தீர்மானமான குரலில் கூறினார். அப்படியானால், நான் இந்த இரவு சாப்பிடுவதற்காக சமைக்கச் சொல்லியிருந்த பார்ட்ரிஜ் பறவைகளைத்-தான் சாப்பிட வேண்டி இருக்கும்.

பணிப்பெண் முன்னால் வந்தாள். டான் இலான் பேட்ரிஜ் பறவைகளைப் பொறிக்கும்படி சொன்னார். உடனடியாக போப் தன்னை டோலேடோவில் பூமிக்கு அடியில் இருந்த தனியறையில் தன்னைக் கண்டார் சாதாரண, சாண்டியாகோவின் மதகுருவாகத்  கண்டார். அவ்வளவு அவமானமாக உணர்ந்ததால் என்ன பேசுவதென்றே தெரியவில்லை. டான் இலான் இந்த சோதனை போதுமானது என்று கூறி, மதகுருவுக்குபார்ட்ரிஜ்  பறவைக் கறியில் பங்கு தர மறுத்து, வாசல் வரை வந்து பெறும் மரியாதையுடன் விடை கொடுத்து, மதகுரு பத்திரமாக வீடு திரும்ப வாழ்த்தினார்.

Translated  by Norman Thomas di Giovanni..

மாற்கு எழுதிய வேதாகமம்

ஜோர்ஜ் லூயி போர்ஹே

இந்த நிகழ்ச்சிகள் யூனின் நகரத்தின் தெற்குப் பகுதியில் உள்ள லா கொலோராடோ கால்நடைப்பண்ணையில் 1928 ஆம் ஆண்டு மார்ச்சு மாதம் கடைசி நாட்களில் நடந்தன. இதன் பிரதான பாத்திரம் பால்த்தஸார் எஸ்பினோசா என்ற பெயர் கொண்ட மருத்துவம் படித்த மாணவன். இப்போதைக்கு அவனை நாம் போனஸ் அயர்சில் இருந்து வந்த சாதாரண இளைஞர்களில் ஒருவனாகச் சித்தரிக்கலாம். அவனிடமிருந்த ஏறத்தாழ ஒரு எல்லையற்ற கருணையும், மேடைப் பேச்சுக்கான திறனும் தவிர வேறு எதுவும் அவனிடம் குறிப்பிட்டுச் சொல்லும்படியாக இருக்கவில்லை. இரண்டாவது அவனுக்கு ரமேஸ் மெஜியாவில் இருந்த ஆங்கிலப்பள்ளியில் பல பரிசுகளைப் பெற்றுத் தந்தது. விவாதம் செய்வதை அவன் விரும்பவில்லை. கேட்டுக் கொண்டிருப்பவனே தன்னை விட சரியின் பக்கம் இருப்பதை விரும்பினான்.  அவன் விளையாடிய எந்த விளையாட்டிலும் அடங்கியிருக்கும் யதேச்சைத் தன்மையின் சாத்தியப்பாடுகள் அவனைக் கவர்ந்தாலும் அவன் ஒரு மோசமான ஆட்டக்காரனாகவே இருந்தான். காரணம், ஜெயிப்பது அவனுக்கு எந்தவித சந்தோஷத்தையும் கொடுக்கவில்லை. அவனது விரிவான அறிவுக்கூர்மை திசைப்படுத்தப்படாமலிருந்தது; முப்பத்து மூன்று வயதாகியும் பட்டப்படிப்பை முடிப்பதற்கான மதிப்பெண்கள் ஒரு பாடத்தில் அவனுக்குக் குறைவாக இருந்தது – அவனை அதிகம் ஈர்த்த பாடத்தில்; அவனுடைய அப்பா (அவர் காலத்திலிருந்த எல்லாக் கனவான்களைப் போலவும்) ஒரு சுதந்திரச் சிந்தனையாளராக இருந்தார். அவனுக்கு ஹெர்பர்ட் ஸ்பென்சரின் பாடங்களை அறிமுகப்படுத்தியிருந்தார். ஆனால் அவன் அம்மா, மாண்ட்டி வீடியோவுக்குப் பயணம் கிளம்பு முன் ஒரு முறை அவனிடம் ஒவ்வொரு இரவும் கர்த்தருக்கான பிரார்த்தனையைச் சொல்லி சிலுவைக் குறி இடும்படி கேட்டுக் கொண்டாள். இத்தனை வருடங்களில் அவன் அந்த வாக்குறுதியை மீறவே இல்லை.

எஸ்பினோசா ஆர்வத் துருதுருப்பில் குறைந்தவனல்ல. கோபம் என்பதை விட அதிக அக்கறையின்மையினால், பல்கலைக் கழக எதிர்ப்பு ஊர்வலத்தில் சேரச் சொல்லிக் கட்டாயப்படுத்திய சக மாணவர்களுடன் சில குத்துக்களை பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறான். எதிர்ப்பின்றி உடன்பட்டு விடும் தனது தன்மையால் அவன் கேள்விக்குரிய கருத்துக்களை, அல்லது, மனதின் பழக்கங்களைக் கொண்டிருந்தான். அர்ஜன்டீனாவை விட, உலகத்தின்  பிற பகுதியில் வசிப்பவர்கள் நம்மை சிவப்பிந்தியர்கள் என்று எண்ணி விடக்கூடும் என்ற பயமே அவன் மனதை அதிகம் ஆக்கிரமித்திருந்தது. பிரான்ஸ் நாட்டினை வழிபட்டான். ஆனால், பிரெஞ்சுக்காரர்களை வெறுத்து ஒதுக்கினான். அவன் அமெரிக்கர்களை ஒரு பொருட்டாகக் கருதவில்லை என்ற போதும் போனஸ் அயர்சில் இருந்த தங்களது உயரமான கட்டிடங்களைப் போலவே அமெரிக்காவில் நிறைய இருந்தன என்ற உண்மையோடு அவனுக்கு உடன்பாடு இருந்தது. மலை அல்லது குன்றுப் பிரதேசத்து மாட்டுக்காரர்களை விட சமவெளியில் இருந்த மாட்டுக்காரர்கள் கூடுதல் சிறப்பான குதிரை சவாரிக்காரர்கள் என்று நம்பினான். கொலோராடோவில் கோடை மாதங்களைக் கழிக்க அவனது மாமா பிள்ளை டேனியல் அவனை அழைத்தபோது அவன் உடனடியாக சரி என்று சொல்லிவிட்டான். கிராமப்புறம் அவனுக்கு நிஜமாகவே பிடித்திருந்தது என்பது மட்டுமல்ல:  இயல்பாகவே அவனிடமிருந்த தன்னிறைவினாலும், மற்றும், இல்லை என்று சொல்வதற்குப் பல காரணங்களைக் கற்பனை செய்வதை விட சரி என்று சொல்வது சுலபமாக இருந்த காரணத்தாலும் அவன் டேனியலின் அழைப்பை ஏற்றுக் கொண்டான்.

கால்நடைப் பண்ணையின் பிரதான வீடு பெரியதாகவும், சிறிது பராமரிப்பு இல்லாமலும் இருந்தது. தலைமைப் பண்ணையாளான குட்ரெவின் குடியிருப்பு அதற்கு அருகிலேயே இருந்தது. குட்ரெயின் குடும்பத்தில் மூன்று அங்கத்தினர்கள். தந்தை, வழக்கத்திற்கு மாறான அசிங்கமான தோற்றமுடைய ஒரு மகன், யாருக்குப் பிறந்தாள் என்று தெளிவாகத் தெரியாத ஒரு மகள். அவர்கள் வலுவான எலும்புகளுடன், உயரமாகவும் திடகாத்திரமாகவும் இருந்தார்கள். அவர்களின் தலை முடி சிவப்பு என்று சொல்லும்படியாகவும், முகங்கள் சிவப்பிந்திய பிறப்பினையும் தெரிவித்தன. அவர்கள் சரியாகப் பேசத் தெரியாதவர்களாக இருந்தார்கள். தலைமைப் பண்ணை யாளின் மனைவி பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இறந்து போய் விட்டாள்.

கிராமப்புறத்தில் எஸ்பினோசா முன்பின் தெரியாத, கனவிலும் நினைத்துப் பார்த்திராத பல விஷயங்களைக் கற்றுக் கொள்ளத் தொடங்கினான். எடுத்துக் காட்டாக,  குடியிருப்புகளை நெருங்கும் போது குதிரையை நான்குகால் பாய்ச்சலில் ஓட்டக் கூடாது என்பதையும்,ஏதாவது ஒரு விசேஷமான நோக்கத்திற்கு தவிர வேறு விஷயங்களுக்கு குதிரையில் வெளியில் செல்லக் கூடாது என்பதையும் தெரிந்து கொண்டான். போகப் போக, பறவைகளின் குரல்களை வைத்தே அவற்றை வேறுபடுத்திச் சொல்லத் தெரிந்து கொண்டான்.

சில நாட்களுக்குப் பிறகு, சில கால்நடைகளின் விற்பனையை முடிப்பதற்காக டேனியல், போனஸ் அயர்சுக்குக் கிளம்ப வேண்டி வந்தது. அதிகபட்சமாகப் போனால் இந்தச் சிறு வேலையை முடிப்பதற்கு அவனுக்கு ஒரு வாரம் பிடிக்கலாம். ஏற்கனவே பெண்களைப் பொறுத்தவரையிலான அவனுடைய இடையறாத அதிர்ஷ்டம் பற்றியும் நவநாகரிக ஆடைகளில் அவனுக்கு இருந்த அளவற்ற ஈடுபாடு பற்றியும் கேட்டுக் கேட்டு சலித்துப் போயிருந்த எஸ்பினோசா தன்னுடைய பாடப்புத்தகங்களுடன் கால்நடைப் பண்ணையிலேயே தங்கிவிடுவது என்று முடிவெடுத்தான். ஆனால் வெய்யிலோ தாங்க முடியாததாக இருந்தது. இரவும் இதற்கான தணிப்பைக் கொண்டு வரவில்லை. விடியல் நேரத்தில் ஒரு நாள் காலை இடிச்சத்தம் அவனை எழுப்பி விட்டது. வீட்டுக்கு வெளியிலே காற்று ஆஸ்திரேலிய பைன் மரங்களை உலுக்கி எடுத்துக் கொண்டிருந்தது. மழையின் கனத்த தொடக்கத் துளிகள் விழும் ஓசையைக் கேட்டு கடவுளுக்கு நன்றி சொன்னான். உடனடியாகக் குளிர்ந்த காற்று உள்ளே உருண்டோடி வந்தது. அந்த மதியம் சாலாடோ நதியில் வெள்ளம் கரை புரண்டது.

அடுத்த நாள், பிரதான வீட்டின் மேல்தளத்திலிருந்து, வெள்ளத்தில் மூழ்கிய வயல்களைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த போது, பாம்ப்பா பிரதேசத்தை ஒரு கடலுக்கு ஒப்புமையாகச் சொல்லும் வழக்கமான உருவகம் முற்றிலுமாகத் தவறானதல்ல என்று நினைத்தான்–டபிள்யூ. ஹெச். ஹட்சன் என்பவர், கடல் அகலமாகத் தெரிவதற்குக் காரணம் குதிரையின் மேலிருந்தோ, கண்பார்வையின் தளத்திலிருந்தோ பார்க்காததும், கப்பலின் மேல்தளத்திலிருந்து நாம் பார்ப்பதுமே என்று கூறியிருந்த போதும்–குறைந்த பட்சம் அந்தக் காலை நேரத்தில்–மேற்படி ஒப்புமை மிகவும் சரியாகவே இருந்ததாக எண்ணிக் கொண்டான் அவன்.

மழை விடவே இல்லை. குட்ரெ குடும்பத்தார் நகரவாசியான எஸ்பினோசாவால் இடைஞ்சல் செய்யப்பட்டோ, அல்லது, உதவப்பட்டோ, கால்நடைகளில் பெரும்பான்மையானவற்றை வெள்ளத்திலிருந்து மீட்டனர். ஆனாலும், பல கால்நடைகள், மூழ்கிப் போயின. லா கொலோராடோவை நோக்கி வந்தவை மொத்தம் நான்கு சாலைகள். எல்லாமே வெள்ளத்தில் மூழ்கிவிட்டிருந்தன. மூன்றாவது நாள் அன்று குட்ரெ குடும்பத்தார் இருந்த வீடு ஒழுகலினால் மூழ்கிவிடும் ஆபத்தில் இருந்ததால் பிரதான வீட்டிற்குப் பின்பக்கம் இருந்த கருவிகள் வைக்கும் கொட்டகைக்கு அருகிலிருந்த ஒரு அறையை எஸ்பினோசா அவர்களுக்கு ஒதுக்கித் தந்தான். இது அவர்கள் எல்லோரையும் நெருக்கமாக இணைத்தது. பெரிய உணவருந்தும் கூடத்தில் அவர்கள் எல்வோரும் சேர்ந்து சாப்பிட்டார்கள். உரையாடல் நடத்துவது கடினமாக ஆகியது. கிராமப்புறம் பற்றி அவ்வளவு தெரிந்து வைத்திருந்த குட்ரெ குடும்பத்தாருக்கு அவற்றை விளக்கிச் சொல்வது கடினமாக இருந்தது. ஓர் இரவின் போது ‘யூனின் பகுதியில் பிரதேசக் கட்டுப்பாடு அமைந்திருந்த சமயம் நிகழ்ந்த சிவப்பிந்தியர்களின் தாக்குதல்கள் பற்றி ஞாபகம் இருக்கிறதா’ என்று எஸ்பினோசா கேட்டான். அதற்கு அவர்கள் ஆம் என்று பதில் சொன்னார்கள். ஆனால் முதலாம் சார்லஸ் அரசனின் தலை வெட்டப்பட்டது குறித்த கேள்விக்கும் இதே பதிலைத்தான் சொல்லியிருப்பார்கள். கிராமப்புறத்தில் எடுத்துக்காட்டாகச் சொல்லப்பட்ட ஒவ்வொரு நீண்டநாள் உயிரோடிருத்தலும் நிஜத்தில் ஒரு மோசமான ஞாபக சக்தியின் விஷயமாகவோ, தேதிகள் பற்றிய மங்கலான கருதுதலும் ஆகவோ இருக்கக் கூடும் என்று அவன் அப்பா சொன்னதை நினைவு கூர்ந்தான். மாட்டுக்காரர்கள் தங்கள் பிறந்த வருடம் என்னவென்று அறியாமலும் தங்களைப் பெற்றெடுத்தவனின் பெயரை அறியாமலும் இருக்கத் தகுந்தவர்கள் தான்.

அந்த முழு வீட்டிலும், Farm Journalன் ஒரு தொகுதி, கால்நடை மருந்து பற்றி ஒரு கையேடு, உருகுவே தேசத்து காவியமான Tabre வின் டீலக்ஸ் பதிப்பு, History of Short Horn Cattle in Argentina என்ற நூல், காமத்துவமான அல்லது துப்பறிதல் தொடர்பான கதைப் புத்தகங்கள், சமீப நாவலான Don Segunda Sombra, இவை தவிர வேறு படிக்கக் கூடிய விஷயங்கள் இருக்கவில்லை. எஸ்பினோசா, தவிர்க்க இயலாத இரவு உணவு இடைவேளையை ஏதோ வகையில் சரிகட்டுவதற்காக இந்த நாவலின் சில அத்தியாயங்களை, படிக்கவும் எழுதவும் தெரியாத குட்ரெ குடும்பத்தாருக்கு படித்துக் காட்டினான். துரதிர்ஷ்டவசமாக தலைமைப் பண்ணையாளும் நாவலின் நாயகனைப் போல கால்நடை ஓட்டிச் செல்பவனாக இருந்திருப்பதால், கதை நாயகனின் செயல்கள் அவனது ஈடுபாட்டினைக் கூர்மைப்படுத்தவில்லை. அந்தக் கதை லேசானது என்று கூறிய குட்ரெ, கால்நடை ஓட்டிச் செல்பவர்கள் எப்போதும் தங்களுக்குத் தேவைப்படும் அனைத்து விஷயங்களையும் சுமந்து கொண்ட பொதிக்குதிரையில் பயணம் செய்தார்கள் என்றும், அவன் ஒரு கால்நடை ஓட்டுபவனாக இல்லாமல் போயிருந்தால் மிகவும் தூரத்திலிருந்த லாகுனா த கோமஸையும், பிரேகடோ நகரினையும், சாகாபூகோவில் நுநெஸ் குடும்பத்தினரின் பெருக்கத்தையும் என்றைக்குமே பார்த்திருக்க முடியாது போயிருக்கும் என்றும் கூறினான். சமையல்கட்டில் ஒரு கிட்டார் வாத்தியம் இருந்தது. நான் விவரிக்கும் நிகழ்ச்சிகள் நடப்பதற்கு முன்பு, பண்ணையாட்கள் வட்டமாக உட்கார்ந்து கொள்வது வழக்கம். யாராவது ஒருவர் கிடாரை வெறுமே சுருதி சேர்த்துக் கொண்டிருப்பார், வாசிக்கும் நிலைக்கு வராமலே. இதற்குப் பெயர் கிடார் விழா ஆகும்.

தாடி வளர்த்து விட்டிருந்த எஸ்பினோசா, கண்ணாடியின் முன் நின்று அவனது முகத்தின் புதிய வடிவத்தை ஆராயத் தலைப்பட்டான். போனஸ் அயர்ஸ் திரும்பிய பிறகு தன்  நண்பர்களை சேலோடா வெள்ளம் பற்றிய கதையைச் சொல்லி எப்படிச் சலிக்க வைப்பான் என்பதை நினைத்து இப்போது அவன் சிரித்துக் கொண்டான். விநோதமான விதத்தில் அவன் அடிக்கடி சென்றறியாத, அல்லது, போகத் தலைப்படாத இடங்களைப் பற்றிய இழப்புணர்வு அவன் மனதில் இடம் பிடித்தது.  கேப்ரெரா தெருவில் தபால்பெட்டி இருந்த ஒரு ஓரம்; பிளாஸா தல் ஒன்ஸ்க்கு சில கட்டிடங்கள் தள்ளி ஜூஜூயி தெருவின் மீதிருந்த ஒரு வெளி வாயிலில் இருந்த சிமெண்ட் சிங்கங்களில் ஒன்று; அதன் அமைவிடம் எதுவென்று அவன் அறிந்திராத, ஓடுகள் பதித்த தரை கொண்ட ஒரு பழைய மதுவருந்தும் விடுதியையும். அவன் அப்பாவையும் சகோதரர்களையும் பொறுத்தவரை, அவன் தனிமைப்பட்டுவிட்டான் –அர்த்த மாறுதல் வரலாற்று வகையில் சொல் மிகப் பொருந்தி வந்தது–வெள்ளத்தினால் என்று அவர்கள் ஏற்கனவே தெரிந்து கொண்டிருப் பார்கள்.

வீணான நீரினால் இன்னும் சூழப்பட்டிருந்த வீட்டினை அவன் ஆராய்ந்து கொண்டிருந்தான். ஒரு ஆங்கில பைபிள் அவனுக்குத் தட்டுப்பட்டது. பைபிளின் இறுதியில் இருந்த காலிப் பக்கங்களில் குத்ரெவின் முன்னோர்கள் அவர்களின் பாரம்பரியத்தின் பதிவுகளை கையெழுத்தில் விட்டுச் சென்றிருந்தார்கள். அவர்களது சொந்த ஊர் இன்வெர்னஸ். பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்க காலத்தில் புதிய உலகினை அவர்கள் அடைந்த போது சாதாரணத் தொழிலாளர்களாகத் தான் இருந்தார்கள் என்பதில் ஐயமில்லை. சிவப்பிந்தியர்களுடன் கலப்புத் திருமணம் செய்து கொண்டார்கள். 1870களில் எப்போதோ, அவர்களுக்குப் படிக்கவும் எழுதவும் தெரியாமல் போன பிறகு, வரலாறு தொடர்ச்சி விட்டுப் போயிருந்தது. இதற்கு அடுத்த சில தலைமுறைகளில் அவர்களுக்கு ஆங்கிலம் மறந்து போய்விட்டது. எஸ்பினோசா அவர்களைத் தெரிந்து கொண்ட சமயத்தில் அவர்களுடைய ஸ்பானிய மொழி அவர்களுக்கு சிரமம் கொடுத்தது. அவர்கள் மதநம்பிக்கை அற்றவர்களாய் இருந்தார்கள். ஆனாலும் மங்கலான தடயங்களைப் போல, கால்வினிஸ்டுகளின் இறுகலான மதவெறியும், பாம்ப்பா பிரதேசத்து செவ்விந்தியர்களின் மூட நம்பிக்கைகளும் அவர்களின் ரத்தத்தில் உறைந்திருந்தன. இந்தக் கண்டுபிடிப்பினை எஸ்பி னோசா அவர்களிடம் பின்னர் கூறினான். அதை அவர்கள் கவனித்தாகவே தெரியவில்லை.

அந்தத் தொகுதியைப் புரட்டிக் கொண்டிருந்த போது, அவனது விரல்கள் புனித மாற்கு எழுதிய வேதாகமத்தின் தொடக்கத்தில் இருந்தன. மொழிபெயர்ப்பில் ஒரு பயிற்சியாக இருக்கட்டும் என்றோ, அல்லது, ஒரு வேளை அதில் எதையும் குட்ரெ குடும்பத்தார் புரிந்து கொண்டார்களா என்பதைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டியோ, அந்த மாலைச் சாப்பாட்டிற்குப் பிறகு அதைப் படிக்க ஆரம்பிப்பது என்ற முடிவினை எடுத்தான் எஸ்பினோசா. மிக ஆழ்ந்த கவனத்துடன் அவர்கள் அதைக் கேட்டுக் கொண்டது அவனுக்கு வியப்பாக இருந்தது. புத்தகத்தின் மீது அச்சிடப் பட்டிருந்த தங்கமுலாம் எழுத்துக்கள் அதற்கு ஒருவித அதிகார தோரணையை கொடுத்திருக்கலாம். இன்னும் அது அவர்கள் ரத்தத்தில் ஊறியிருக்கிறது என்று நினைத்தான் எஸ்பினோசா. பல தலைமுறையைச் சேர்ந்த மனிதர்கள் பதிவு செய்யப்பட்ட காலகட்டம் முழுக்க எப்பொழுதுமே இரண்டு கதைகளை மாத்திரமே சொல்லியும், திரும்பத் திரும்பச் சொல்லியுமிருக்கிறார்கள் என்று அவனுக்குத் தோன்றியது.  வெகுவாக நேசிக்கப்பட்ட தீவு ஒன்றின் பொருட்டு மத்திய தரைக்கடல் பிரதேசங்களிலெல்லாம் தேடித் தொலைந்து போன கப்பல் ஒன்றின் கதை; மற்றும், கொல்கொதா என்ற இடத்தில் சிலுவையில் அறையப்பட்ட ஒரு கடவுள், இப்படி. ரேமோஸ் மெஜியாவில் பள்ளி நாட்களிள் பேச்சுப் போட்டிக்காக தனது பயிற்சிப் பாடங்களை நினைவு படுத்திக் கொண்டு, நீதிக் கதைகளுக்கு வந்த போது எஸ்பினோசா தான் சொல்லும் விஷயத்தில் தெளிவாக இருந்தான்.

வேதாகமத்தைத் தாமதப்படுத்த வேண்டாம் என்பதற்காக நெருப்பில் வாட்டப்பட்ட இறைச்சி யையும், பதனப்படுத்தப்பட்டு திணிக்கப்பட்ட சார்டைன் மீன்களையும் பூட்டி வைக்க ஆரம்பித் தார்கள். ஒரு சிறிய நீலநிற ரிப்பனைக் கொண்டு அந்தப் பெண் அலங்கரித்திருந்த செல்ல ஆடு முள்கம்பியின் பிசிறில் காயம் பட்டுக் கொண்டது. ரத்தப் போக்கினை நிறுத்துவதற்கு அவர்கள் சிலந்தி வலையை காயத்திற்கு இட விரும்பிய பொழுது எஸ்பினோசா ஏதோ மருந்து கொடுத்து ஆட்டைக் குணப்படுத்தினான். இந்த மருத்துவம் அவர்களுக்குள்ளாக விழிப்படையச் செய்திருந்த நன்றியுணர்வு அவனை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது.(குட்ரெ குடும்பத்தாரை நம்பாமல் ஆரம்பத்தில் அவன் கொண்டு வந்திருந்த இருநூற்றைம்பது பெசோக்களை அவனுடைய புத்தகங்களில் ஒன்றுக்குள்  ஒளித்து வைத்திருந்தான்)இப்போது அந்த இடத்தின் எஜமானர் வெளியில் சென்றிருக்கவே, அவர் இடத்தை எடுத்துக் கொண்டு அவர்களுக்குத் தயக்கத்தோடு கட்டளை களைப் பிறப்பித்தான். அவற்றை அவர்கள் உடனடியாக நிறைவேற்றினார்கள். குட்ரெ குடும்பத்தார் அவன் இல்லாமல் தொலைந்து போய் விட்டவர்களைப் போல் ஒவ்வொரு அறையாக அவனைப் பின் தொடர்ந்து வர விரும்பினார்கள். இவ்வாறே வீட்டைச் சுற்றி இருந்த மேல்தளத்திற்குச் செல்லும் போதும் பின் தொடர்ந்தார்கள். அவர்களுக்கு படித்துக் காட்டிக் கொண்டிருக்கும் போது தான் தவறி மேஜை மீது விழ விட்ட ரொட்டித் துணுக்குகளை அவர்கள் ரகசியமாகத் திருடியதைக் கவனித்தான் அவன். ஒரு நாள் மாலை, அவனைப் பற்றி அவர்கள் மரியாதையுடன் சொற்பமான வார்த்தைகளில் பேசிக் கொண்டதை அவர்களுக்குத் தெரியாமல் செவிமடுத்தான்.

மாற்கு எழுதிய வேதாகமத்தை படித்துக் காட்டிவிட்ட பிறகு, பாக்கியிருந்த மூன்று ஆகமங்களில் ஒன்றினைப் படித்துக் காட்ட விரும்பினான். ஆனால் கேட்டதன் அர்த்தங்களை நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளும் பொருட்டு அவன் அப்பொழுது வாசித்து முடித்திருந்ததை திரும்ப வாசிக்கும்படி வேண்டினார்கள். மாறுதல்களையும் புதுமையையும் விட, குழந்தைகள் போல திரும்பக் கூறுதலே அவர்களுக்கு விருப்பமானதாக இருக்கும் என்று எஸ்பினோசா நினைத்தான். அன்றிரவு – இது ஒன்றும் ஆச்சரியப்படத் தக்கதல்ல-அவன் ஜலப்பிரளயத்தைக் கனவு கண்டான். பிரளயத் திலிருந்து தப்பிப்பதற்கான சிறுகப்பலைக் கட்டும்போது அடிக்கப்பட்ட சுத்தியல் ஓசை யினால் அவன் விழித்தெழுந்தான். அவை ஒரு வேளை இடியோசையாக இருக்கக் கூடும் என்று அவன் நினைத்தான். நிஜத்தில், விட்டிருந்த மழை மீண்டும் தொடங்கியது. குளிர் கடுமையாக இருந்தது. கருவிகள் வைக்கும் அறையை புயல் சேதப்படுத்திவிட்டதாக குட்ரெ குடும்பத்தார் சொன்னார்கள். தூலங்களை மீண்டும் பொருத்திய பின் அவனுக்குக் காட்டுவதாச் சொன்னார்கள். இப்போது அவன் ஒரு அந்நியன் அல்லன். அவனைக் கெடுக்கும் அளவுக்கு அவர்கள் விசேஷ அக்கறையுடன் கவனித்துக் கொண்டார்கள். அவர்கள் யாருக்கும் காபி பிடிக்காது. ஆனாலும், அவனுக்காக ஒரு சிறிய கோப்பை காபி எப்போதும் இருந்தது. அதில் அவர்கள் எப்பொழுதுமே நிறைய சர்க்கரை போட்டிருந்தார்கள்.

செவ்வாய்க்கிழமை ஒரு புதுப்புயல் தொடங்கி விட்டிருந்தது. வியாழக்கிழமை இரவு, அவனது அறைக் கதவின் மென்மையான தட்டல் கேட்டு விழித்தெழுந்தான். முன்ஜாக்கிரதையாக அவன் எப்போதும் கதவைச் சாத்தியே வைத்திருந்தான். எழுந்து கதவைத் திறந்தான். அந்தப் பெண் அங்கே நின்று கொண்டிருந்தாள். இருட்டில் அவளை அடையாளப்படுத்துவது சிரமமாக இருந்தது. ஆனால் அவளுடைய காலடி ஓசையை வைத்து அவள் செருப்பு போடாமல் வந்திருக்கிறாள் என்று சொல்ல முடிந்தது. சில கணங்களுக்குப் பிறகு கட்டிலில் இருக்கும் பொழுது, வீட்டின் மறுகோடியிலிருந்து அவள் நிர்வாணமாகவே வந்திருக்க வேண்டும் என்று தெரிந்து கொண்டான். அவள் அவனை அணைத்துக் கொள்ளவோ, ஒரு வார்த்தை பேசவோ இல்லை. முதல் தடவையாக ஒரு ஆண் மகனை அறிந்து கொள்கிறாள். அவள் அங்கிருந்து கிளம்பியபோது அவனை முத்தமிடவில்லை. அவளுடைய பெயரைக் கூட அவன் தெரிந்து கொள்ளவில்லை என்பதை அவன் உணர்ந்தான்.  அவன் துருவி ஆராய விரும்பவில்லை ஏதோ காரணத்தால். போனஸ் அயர்ஸ் திரும்பிய பிறகு எவரிடமும்  என்ன நடந்தது என்று சொல்லக் கூடாது என்று மனதிற்குள் தீர்மானம் செய்தான்.

அடுத்த நாளும் முந்தைய நாட்களைப் போலவே ஆரம்பித்தது. அப்பா குட்ரெ, எஸ்பினோசாவிடம் பேசும் போது, கிறிஸ்துவானவர் பூமியில் உள்ள சகல மனிதரையும் காப்பாற்றுவதற்காகத் தன்னைக் கொல்ல அனுமதித்தாரா என்று கேட்டான். சுதந்திரச் சிந்தனையாளனான எஸ்பினோசா, தான் படித்ததற்கு விசுவாசமான இருக்க வேண்டி பதில் அளித்தான். ”

“ஆம். எல்லோரையும் நரகத்திலிருந்து காப்பாற்றுவதற்காக.”

உடனே குட்ரெ கேட்டான். “நரகம் என்பது என்ன?”

“பூமிக்கு அடியில் ஓரிடத்தில் ஆன்மாக்கள் இடைவிடாது எரிந்து கொண்டிருக்கும் ஒரு இடம் அது”.

“ஆணிகளை அடித்த ரோமானிய போர்ச்சேவகர்களுமா காப்பாற்றப் பட்டார்கள்?”

தனது இறையியல் அவ்வளவு தெளிவாக இல்லாத எஸ்பினோசா “ஆம்” என்றான்.

அந்த உரையாடலின் போதெல்லாம் தலைமைப் பண்ணையாள் முந்திய இரவின் போது தனது மகளுடன் என்ன நடந்தது என்று கேட்டு விடுவான் எனப் பயந்து கொண்டிருந்தான் எஸ்பினோசா. மதிய உணவுக்குப் பிறகு மீண்டும் ஒரு முறை கடைசி அத்தியாயங்களைப் படிக்கச் சொல்லிக் கேட்டார்கள்.

எஸ்பினோசா அந்த மதியம் ஒரு நீண்ட உறக்கத்தில் ஆழ்ந்தான். இடைவிடாத சுத்தியல் ஒலிகளாலும், தெளிவில்லாத முன்கூறல்களாலும் இடைஞ்சலுற்ற லேசான உறக்கம். மாலை ஆகும் போது அவன் எழுந்து மேல்தளத்திற்குச் சென்றான். தனக்குத் தானே சிந்திப்பவன் போல அவன் சொன்னான்: “வெள்ளம் இறங்கி விட்டது. இனி ரொம்பத் தாமதமாகாது.”

“இனி ரொம்பத் தாமதமாகாது”  என, எதிரொலி போல, அதை குட்ரெ திருப்பிச் சொன்னான்.

அந்த மூவரும் அவனைப் பின் தொடர்ந்து வந்திருக்கின்றனர். கல் பாவப்பட்ட மேடை மீது முழந்தாளிட்டு அவனுடைய ஆசீர்வாதங்களை வேண்டினார்கள். பிறகு அவனை அவர்கள் பரிகசித்தார்கள். அவன் மீது காறித்துப் பினார்கள். வீட்டின் பின் பகுதிக்குத் தள்ளிக் கொண்டு போனார்கள். அந்தப் பெண் அழுதாள். கதவுக்கு அந்தப் பக்கத்தில் அவனுக்காக என்ன காத்திருந்தது என்பதைப் புரிந்து கொண்டான் எஸ்பினோசா. கதவை அவர்கள் திறந்த போது வானத்தின் ஒரு பகுதியை அவன் பார்த்தான். குரலெடுத்து ஒரு பறவை பாடியது. தங்க ஃபின்ச் பறவையாக இருக்கும் என்று நினைத்தான். கொட்டகையின் மீது கூரை இருக்கவில்லை.  தூலங்களைக் கழற்றி இறக்கி வைத்து விட்டிருந்தார்கள்–சிலுவை செய்வதற்காக.

Translated  by Norman Thomas di Giovanni

redbook-1a1

பற்றி brammarajan
poet,translator,editor,critic,essayist, published 7 collections of poems an introductory book on Ezra Pound Edited SamaKala Ulagakkavithai(Contemporay World poetry) Guest Editor for Tamil museindia.com

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

%d bloggers like this: