மால்கம் லவ்ரியின் எரிமலையின் அடியில்Malcolm Lowry /Under the Volcano

lowry11

மால்கம் லவ்ரியின் எரிமலையின் அடியில்

Malcolm Lowry /Under the Volcano


பிரம்மராஜன்

Ninety Nine Novels என்ற கணக்கெடுப்பு நூலை எழுதிய ஆந்தொனி பர்ஜஸ் என்ற ஆங்கில நாவலாசிரியர் இவ்வாறு குறிப்பிட்டார்:

“By the end of the century Under the Volcano may be seen as one of its few authentic masterpieces.” நவீனத்துவ நாவல் இலக்கியத்தில் ஒரு விநோத ஸ்தானத்தைப் பெறுகிறார் மால்கம் லவ்ரி. பெரிய நகரங்கள், பேஷன்கள் மற்றும் இலக்கியப் பாதிப்புகள், போன்ற கலாச்சார இயங்கு மையங்களில் இருந்து விலகி கலாச்சார சமூக விளிம்புகளில் உருவாயின லவ்ரியின் படைப்புகள். மால்கம் லவ்ரியின் வாழ்க்கைக் காலத்தில்(1909-1957) மொத்தம் இரண்டே நாவல்கள்தான் முடிக்கப்பட்டு வெளியிடப்பட்டன. அவரைப் பற்றியதொரு ரொமாண்டிக் மனப்பதிவு ஏற்படுவதற்கு லவ்ரியே காரணமாக இருந்தார் என்பதுதான் நிஜம். அவருடைய நாவல்களின் டைப் பிரதிகள் தொலைந்து போவது, பதிப்பாளர்களுடன் ஏற்படும் மனஸ்தாபங்கள் மற்றும் மோதல்கள், அவருடைய குடிகாரத்தன்மை போன்ற அம்சங்கள் அத்தனையும் அவரை ஒரு துன்புறும், புறக்கணிப்புக்கு உள்ளான மேதையாக வெளிப்படுத்திக் கொள்ளக் காரணமாக இருந்தன. லவ்ரியின் புனை கதைகளில் வரும் பயணங்கள் அவரது நிஜவாழ்க்கையினுடைவை போலவே எளிமையானவை அல்ல. இருபதாம் நூற்றாண்டின் யதார்த்தவியல் பின்னணியில் அவரது புதினங்கள் அமைந்திருந்தாலும் இதில் வரும் பயணங்கள் ஆன்மாவின் குற்றம் நிறைந்த, புனிதத்தை நோக்கிய பயணங்களாகவும் மனதின் பீதியூட்டும் நிலக்காட்சிகளாகவும் மாறிவிடுகின்றன. இத்தகைய பயணங்களின் முடிவில் மீட்பு அல்லது மீட்சி பிடிகொடுக்காத விஷய மாக ஆகிவிடுகிறது. குடித்துக் குடித்தே தன்னை அழித்துக் கொண்ட இந்த மேதை அவரது எரிமலையின் அடியில் என்ற நாவலை எழுதுவதற்காக மாத்திரம் சில வருடங்கள் போதையிலிருந்து தன்னை மீட்டுக் கொண்டார். எரிமலையின் அடியில் என்கிற நாவல் இந்த நூற்றாண்டின் மிக முக்கிய புதினமாகவும் நவீனகாலத்தில் எழுதப்பட்ட 100 புத்தகங்களில் ஒன்றாக ஆகும் தகுதியும் படைத்தது.

லவ்ரி இங்கிலாந்தில் பிறந்து ஆங்கில மொழியில் எழுதிய போதிலும் கூட ஒரு சர்வதேசப் பிரஜையாகவே தன்னை எப்போதும் பாவித்துக் கொண்டார். அதற்கேற்ப நடந்து கொண்டார். வீடற்றவனாகவும் நாடற்றவனாகவும் தொடர்ந்து அவரது வாழ்க்கையை நடத்தி முடித்தார். அவருக்கு உண்டான இடர்ப்பாடுகள் யாவுமே அவரே உண்டாக்கிக் கொண்டவை. இங்கிலாந்தின் செஷ்ஷயர் பகுதியில் பிறந்தபோதிலும் அவர் இங்கிலாந்தில் வாழ்ந்தது சொற்ப வருடங்களே. பெருநகரச் சமூகங்களின் புறநிலைப் பகுதிகளிலேயே அவர் வாழ்க்கை நடந்தது. முடிந்தது.

ஆசாரம் மிகுந்த மேல் மத்தியதரக் குடும்பத்தில் பிறந்த லவ்ரிக்கு இந்த சலிப்பூட்டும் ஒழுங்குகளில் இருந்து தப்பிக்க கடல் பயணம் உதவியாக அமைந்தது. ஒரு பிரத்யேக அனுபவத்தைத் தேடி 1927ஆம் ஆண்டு ஜப்பானில் யோக்கஹாமாவுக்குப் பயணமான SS Pyrhus என்ற கப்பலில் கப்பல்தளத் தொழிலாளியாக வேலைக்குச் சேர்ந்தார். ஒரு எழுத்தாளர் என்ற வகையில் இந்தக் கப்பல் பயணம் அதிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக ஆகிறது. எப்படி அமெரிக்க நாவலாசிரியர் ஹெர்மேன் மெல்வில் (Herman Melville)என்பவருக்கு Acushet என்ற திமிங்கிலம் பிடிக்கும் கப்பலில் வேலை செய்த அனுபவம் அவருடைய புனைகதை எழுத்துக்குப் பிரதானமாக ஆயிற்றோ அப்படி. இந்தப் பயணத்தின் இறுதியில் லவ்ரிக்கு கடின உடல் உழைப்பு, செக்ஸ், வர்க்கமுரண்பாடுகள் (அடிப்படையான கம்யூனிச உணர்வு மிகுந்தவர் லவ்ரி), வாழ்வின் சலிப்புகள் போன்ற சகலமும் உக்கிரமாக அனுபவப்பட்டிருந்தன.

1926 ஆம் ஆண்டு ஜெர்மனியில் போன் நகரில் மூன்றே மாதங்கள் படித்தார். அதாவது, அவருடைய முறையான கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழக படிப்பிற்கு முன் ஏற்பட்ட படிப்பனுபவம் இது. ஜெர்மனியில் தங்கி இருந்த குறைந்த கால அவகாசத்தில் அவருக்கு ஜெர்மானிய எக்ஸ்பிரஷனிசம் பற்றிய தேவையான அறிமுக அறிவு கிடைத்தது. 1927ஆம் வருடத்தின் இலையுதிர்காலத்தில் கேம்பிரிட்ஜின் புனித கேத்தரின் கல்லூரியில் பட்டப்படிப்பு மேற் கொண்டார். கேம்பிரிட்ஜில் நவீன விமர்சன அணுகுமுறைகளுக்கு அடித்தளம் ஏற்படுத்திக் கொண்டிருந்த I.A.Richards ஐயும் William Empson ஐயும் சந்தித்தார். கேம்பிரிட்ஜ் வருடங்கள் முடிந்தவுடன் அவருடைய முதல் நாவலான Ultramarineஐ எழுதத் தொடங்கினார். லவ்ரி அமெரிக்க எழுத்தாளரும் கவிஞருமான கோன்ராட் அய்க்கன் என்பவரிடம் இலக்கியம் எழுதப் பயிற்சி பெற்ற நிகழ்வு ஒரு சுவாரசியமான விஷயம். கோன்ராட் அய்க்கன் மீது ஏகப்பட்ட மரியாதை லவ்ரிக்கு இருந்த போதிலும் லவ்ரியைப் பயிற்றுவிப்பதற்கு லவ்ரியின் தந்தையிடம் அய்க்கன் பணம் வாங்கிக் கொண்டார் என்ற உண்மை உறுத்துகிறது. சிறிது காலம் குரு சிஷ்ய உறவு இருவருக்கு இடையே நிலவியதை எவரும் மறுத்துவிட முடியாது.

தனது பூர்ஷ்வா தோற்றுவாய்களில் இருந்து மேலும் மேலும் விலகிச் செல்வதற்கு புதிய புதிய ரொமாண்டிக் பயணங்களை மேற்கொண்டவாறிருந்தார் லவ்ரி. அவர் ஒரு நிலைகொள்ளாத பயணியாக ஆக்குவதற்குத் தூண்டியதே அவருடைய பூர்ஷ்வாப் பின்னணிதான். லவ்ரியின் தந்தை லிவர்பூலில் பருத்தி புரோக்கராக இருந்தார். சிறிய வயதிலிருந்தே லவ்ரிக்கு ஜாஸ் சங்கீதத்தில் அபரிமிதமான ஈடுபாடு இருந்தது. ஜாஸில் இருந்த ஈடுபாடும் அமெரிக்க நாவலாசிரியர் மெல்வில் மீதிருந்த பிரேமையும் லவ்ரியை 1934 ஆம் ஆண்டு அமெரிக்காவுக்கு பயணம் மேற்கொள்ளச் செய்தது. அமெரிக்காவின் ஹார்லெம் சேரிகளில் இருந்த மதுபான விடுதிகளில் சென்று முடிந்தது இந்தப் பயணம். இருப்பினும் ஜாஸ் இசையில் அவரைக் கவர்ந்தவர்கள் வெள்ளையர்களாகவே இருந்தது ஆச்சர்யமளிக்கிறது. Bix Beiderbecke, Frankie Trumbauer, Eddie Lang, Joe Venuti போன்ற வெள்ளை ஜாஸ் இசைக்கலைஞர்களே அவரை ஈர்த்தனர். நியூயார்க் செல்வதற்கு ஹார்லெம் மாத்திரம் காரணமாக இருக்கவில்லை. நியூயார்க் நகரத்தில்தான் மெல்வில் அவரது பிரம்மாண்டமான நாவலான மோபி டிக்கை (Moby Dick) எழுதுவதற்கு சிரமப்பட்டுக்கொண்டிருந்தார். மேலும் மோபி டிக் நாவலை எழுதி முடித்த பிறகும் இருபது வருடங்கள் மெல்வில் புறக்கணிப்பில் வாழ்ந்ததும் நியூயார்க் நகரில்தான். லவ்ரி தன் இளமைக்கால கடல் பயணங்களை மெல்விலின் கடல் பயணத்துடன் ஒப்பிட்டுப் பார்த்துக் கொண்டார். இருப்பினும் தோல்வியடைந்த ஒரு எழுத்தாளன் என்ற வகையில்தான் அவருக்கு மெல்வில் மீது ஒரு பிணைப்பு இருப்பதாகக் குறிப்பிட்டார் லவ்ரி.

லவ்ரியின் புனைகதைகளில் காணப்படும் மெட்டாஃபிஸிகல் தேடலானது வேறு சில விஷயங்களுடன் பின்னலிடுகிறது. முதலாவது நாவல் எழுதுவது பற்றிய புனைவுத்தன்மை. விவரணையின் புனைவுத்தன்மை பற்றிய அதீதமான பிரக்ஞையின் நச்சரிப்பு லவ்ரிக்கு இருந்து கொண்டே இருந்தது. புதினத்தின் அசுத்தமான சுயவரலாற்றுத் தோற்றுவாய்க் கூறுகளும், பொதுவான இலக்கியப் பாரம்பரியத்தின் இறுக்கங்களும் லவ்ரிக்கு மூச்சழுந்தும் சுமைகளாகத் தென்பட்டன. இந்த அழுத்தங்களை மீறும் யத்தனிப்பை அவரது எல்லாப் புதினங்களிலும் நம்மால் கவனிக்க முடியும். மேலும் பிரம்மாண்டமான நான்கு மூலவார்ப்புகளும் நான்கு ஆதர்சங்களும் லவ்ரிக்கு இருந்தன. அவை தாந்தேவும் நரகமும், செர்வாண்டிசும் டான் குவிக்ஸாட்டும், கோகோலும் சிசிகோவும், மோபி டிக்கும் அஹேபும். லவ்ரி எழுத நினைத்த நூல்கள் இந்த நான்கு மூலவார்ப்புகளை மிஞ்சி நிற்காவிட்டாலும் குறைந்த பட்சமாக இவற்றுக்கு சமமாக எழுதப்பட்டாக வேண்டியிருந்தன. தன்னுடைய சுயத் தேடலை இந்த பொது உலகிற்கான தேடலாக மாற்றுவது எப்படி என்கிற பிரச்சனைப்பாடு மிகுந்த கேள்வியும் லவ்ரியை உறுத்திக் கொண்டுதானிருந்தது.

நாவலாசிரியர் ஜான் பெர்ஜர் குறிப்பிட்ட மாதிரி நவீன கலைஞனின் அடிப்படைப் பிரச்சனை புதினத்திற்கான பேசு பொருளாக ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுக்கும்பொழுது அதை எவ்வாறு பொதுவான சமூகத்துடன் இணைத்து அதனுடைய அத்தியவசியமானதாக, ஒதுக்க முடியாததாக மாற்றுவது என்பதாகவே இருக்கிறது.

புதினக் கலைஞனின் தனிப்பட்ட அர்த்தத் தேடல்களை பொதுவான பரந்துபட்ட சமூக அர்த்தங்களின் தேடல்களாக மாற்றுவதில் இருக்கும் பிரச்சனை லவ்ரியின் எல்லாவிதமான எழுத்துக்களிலும் விகசிக்கிறது.

பஞ்சத்திலும் இல்லாமையிலும் சிரமப்படும் ஒரு மேதையாகத் தன்னை வெளிக்காட்டிக் கொள்ள லவ்ரிக்கு பிரியமிருந்தாலும் கூட நிஜத்தில் அவருடைய குடும்பத்தாரிடமிருந்து ஒரு தாராளமான தொகையை மாதா மாதம் பெற்றுக் கொண்டிருந்தார். இருப்பினும் புறக்கணிப்புக்கு உள்ளான வெளியாட்களுடன் தன்னை அடையாளப்படுத்திக் கொள்வதை அவர் நேர்மையாகவே செய்தார். இந்த அம்சம் வேறு எந்த நாவலை விடவும் எரிமலைக்கு அடியில் நாவலில் சிறக்க வெளிப்பட்டிருக்கிறது. அவருடைய முதல் நாவலான Ultramarine இன் கையெழுத்துப் பிரதி களவு போனதால் மீண்டும் ஒரு முறை அதை எழுத வேண்டிய கட்டாயம் வந்தது. இறுதியில் வெளியீட்டுக்கு ஏற்கப்பட்டு நூல் வெளியிடப்பட்ட போது விற்பனை படுமோசமாக இருந்தது.

1936ஆம் வருடத்தின் இறுதியில் மெக்ஸிகோவுக்குத் திட்டமிட்டு சென்றார். எரிமலைக்குக் அடியில் நாவலின் நிகழ்களமாக பிறகு மெக்ஸிகோ அமைந்துவிட்டதில் ஆச்சர்யமில்லை. இதை ஒரு குறுநாவலாகத்தான் 1940ஆம் வருடத்தில் அவர் உருவாக்கியிருந்தார். இந்த சந்தர்ப்பத்தில் அந்த நாவல் நோஞ்சானான வடிவத்தில் தட்டையான வெளிப்பாடு கொண்டிருந்தது.

இரண்டு விதமான மனித ஆளுமைகள் லவ்ரிக்குள் செயல்பட்டு முரண்பாடுகளை உண்டுபண்ணிக் கொண்டிருந்தனர். லவ்ரிக்கு ஒரே சமயத்தில் செயல் தீரனாக இருக்கவும் தியானியாக இருக்கவும் அளவு கடந்த விருப்பம் இருந்தது. செயல் தீரனுக்கும் சிந்தனை யாளனுக்கும் இடையே நிலவிய முரண்பாடுகளை அவரால் சமரசப்படுத்தி வைக்க முடியவில்லை. துணிகரச் செயல்களை விரும்பும் தீரன் எல்லோருடனும் ஐக்கியப்படும் போது தியானியால் தனிமையில் இருப்பதைத் தேரவே முடியும்.

லவ்ரியின் எரிமலையின் அடியில் நாவலை ஜேம்ஸ் ஜாய்சின் யூலிசிஸ் மற்றும் வர்ஜீனியா வுல்ஃப் என்கிற நவீன ஆங்கிலப் பெண் நாவலாசிரியை எழுதிய மிஸஸ். டேலோவே ஆகியவற்றுடன் ஒப்பிட்டுப் பேச வேண்டிய அவசியமிருக்கிறது. மூவருமே மேற்குறிப்பிட்ட நாவல்களின் நடப்புக் காலத்தை ஒரே ஒரு நாளுக்குள் அடக்கியிருக்கின்றனர்.

1936ஆம் ஆண்டு லவ்ரி தன் முதல் மனைவியான ஜேன் காப்ரியாலாவை கூட்டிக் கொண்டு மெக்சிகோவுக்குப் பயணமானார். ஹாலிவுட்டில் அவருக்குப் போதுமான, பொருத்தமான வேலை கிடைக்கவில்லை. மெக்சிகோ இரண்டு வகையில் ஒரு தப்பித்தல் வழியாக அவருக்கு அமைந்தது. ஏற்கனவே நெருக்கடிக்கும் மனஸ்தாபங்களுக்கும் உள்ளாகியிருந்த அவருடைய திருமணத்தை லவ்ரி சரிசெய்து கொள்ள நினைத்தார். மேலும் செலவினங்களின் வகையில் மலிவான நாடாகவும் விநோத பிராந்தியமாகவும் அமைந்திருந்தது மெக்சிகோ. பனிச்சிகரங்களைக் கொண்ட எரிமலைகள், அதல பாதாளங்கள் மற்றும் அடர்த்தி மகுந்த தட்பவெட்பக் காடுகள் லவ்ரியின் மென் உணர்வுகளை ஈர்த்தன. ஆனால் மெக்சிகோவில்தான் லவ்ரியின் முதல் மனைவி அவரை விட்டுப் பிரிந்தாள். லவ்ரி ஜெயிலில் அடைக்கப்பட்டதும் இங்குதான். மெக்சிக அரசு அவரை ஜெயிலில் அடைத்தது அவருடைய குடிகாரத்தன்மையை விட அவர் கொண்டிருந்த முற்போக்கான அரசியல் கருத்துக்களுக்காகத்தான். இந்த ஜெயில் அனுபவத்திற்குப் பிறகு சமூகத்தின் விளிம்புநிலை மனிதர்களின் மீதும், பாட்டாளி வர்க்கத்தினரின் மீதும் லவ்ரியின் உணர்ச்சி ரீதியான அடையாளப்படுத்திக் கொள்ளல் அதிகரித்தது.

லவ்ரியின் முதல் மனைவி அவரை விட்டுப் பிரிந்ததும் மெக்சிக தேசத்தவரான யூவான் மார்க்வெஸ் என்பவருடன் நண்பரானார். கூடுதலான குடியில் மூழ்கினார். இந்த காலகட்டத்தில் மெக்சிகோ தீவிர அரசியல் நெருக்கடிகளுக்கு உள்ளாகிக் கொண்டிருந்தது மட்டுமின்றி ஸ்திரமின்றியும் இருந்தது. யூவான் மார்க்வெஸ் வெளிப்படையான ஒரு அரசியல் இயக்கக் காரராகவும் மெக்சிகப்புரட்சியின் ஆதரவாளராகவுமிருந்தார். யூவான் மார்க்வெஸ்ஸின் உதவியுடன் மெக்சிக அரசியல் நிலவரத்தைப் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது லவ்ரியால். மேலும் இதே காலகட்டத்தில்தான் லவ்ரி தனது பழைய நண்பரான கோன்ராட் அய்க்கனுடன் தகராறு செய்து கொண்டார். காரணம் லவ்ரி கம்யூனிசத்தில் இறங்கிவிட்டதாக அய்க்கன் நினைத்ததுதான். அய்க்கனை ஒரு ஃபாசிச ஆதரவாளர் என்று லவ்ரி விமர்சிக்கவும் செய்தார். கம்யூனிசம் பற்றிய ஒரு தீவிரமானதும் விறுவிறுப்பானதுமான விவாதம் எரிமலைக்கு அடியில் நாவலில் இடம் பெறுகிறது. இது மெய்யாகவே தனக்கும் லவ்ரிக்கும் ஏற்பட்ட வாக்குவாதத்தின் நேரடியான தகவல் பதிவு என பெப்ருவரி 16, 1967 தேதிய டைம்ஸ் லிட்டரரி சப்ளிமெண்ட் பத்திரிகையில் கோன்ராட் அய்க்கன் எழுதினார். மறுக்க முடியாத ஒரு உண்மையாகவும் அது இருந்தது. எரிமலைக்கு அடியில் நாவலை ஒரு தளத்தில் அரசியல் நீதிக்கதையாகப் படிக்க முடியும் என்றும், வாஸ்தவமாக அது அப்படித்தான் தொடங்கியது என்றும் லவ்ரி தெரிவிக்கிறார். (Selected Letters of Malcolm Lowry p.199)

அரசியலை முதன்மையான கருதுதலாக வைத்து லவ்ரி எழுதினாலும் இந்த நாவலை அவர் எழுத எடுத்துக் கொண்டது 10 முழு ஆண்டுகள். 1938ஆம் ஆண்டுக்குப் பிற்பாடு யூவான் மார்க்வெஸ்ஸையோ, ஜேன் காப்ரியாலாவையோ அவர் சந்திக்கும் வாய்ப்பு ஏற்படவில்லை. இவர்கள் இருவரின் அரசியல் பாதிப்பும் சிறிது சிறிதாகக் குறையத் தொடங்கி சோவியத்-நாஜி ஒப்பந்தத்திற்குப் பிறகு முற்றிலுமான நலிந்து போயிற்று.

1939ஆம் ஆண்டு லவ்ரி தன் இரண்டாவது மனைவியான மார்ஜரி போனர் என்பவரை கனடா நாட்டின் வேன்குவார் பிரதேசத்தில் சந்தித்தார். மார்ஜரி போனர் ஹாலிவுட்டின் ஊமைப்படக் காலத்திய மாஜி குழந்தை நட்சத்திரம். மார்ஜரியின் ஈடுபாடுகள் சோஷலிச அரசியலாக இல்லாமல் வானசாஸ்திரமானவும், துப்பறியும் நாவல்களாகவுமிருந்தன. சட்ட அறிவுரையைக் கருத்தில் கொண்டு ஜேன் காப்ரியலின் விவாகரத்து செயல்பாட்டினை தவிர்க்கும் பொருட்டு கனடாவுக்குச் சென்றார் லவ்ரி. எனினும் அவர் அமெரிக்காவுக்கு மீண்டு வர முயலும் போது குடிகாரத்தன்மை காரணமாக அனுமதி மறுக்கப்பட்டது. இதற்கடுத்த ஆண்டு மார்ஜரி, வான்குவார் சென்று லவ்ரியைத் திருமணம் செய்து கொண்டார். இரண்டாம் உலகப் போரின் தொடக்கத்தின் போது வான்குவார் நகரிலிருந்து சில மைல்கள் அப்பால் அமைந்திருந்த டோலார்ட்டன் என்ற சொந்த வீடற்றவர்களின் குடியிருப்பில் தங்கினார் லவ்ரி.

எப்போதுமே இலக்கியத்தின் நடப்புப் பிரதேசத்தின் விளிம்புகளிலிருந்து செயல்பட்டு வந்திருந்த லவ்ரிக்கான கலாச்சாரப் பிணைப்பாக இதற்கு முந்திய கட்டத்தில் கோன்ராட் அய்க்கன் இருந்தார். கனடாவில் லவ்ரியின் ஒரே பிரதான இலக்கிய நண்பராக இருந்தவர் நாவலாசிரியரும் கவிஞருமான Earl Birney. டோலார்ட்டன் பகுதியில் வசித்த போதும் சரி, அவருடைய வாழ்க்கையின் பிந்தைய கட்டங்களிலும் சரி, தனிமைப் பட்ட இலக்கிய ஆளுமையாக, சமகாலத்திய எழுத்துலகங்களின் பாதிப்புகளிலிருந்து ஒதுங்கியவராகவே விளங்கினார் லவ்ரி. கனடாவுக்கு வந்த பிறகு occult இலும் black magic இலும் லவ்ரிக்கு ஈடுபாடு உண்டாயிற்று. அவரது கம்யூனிச–முற்போக்கு செயல்பாடுகளிலிருந்து பின்வாங்கிக் கொள்வதற்கு மேற்குறிப் பிட்ட அம்சங்களும் காரணமாக இருக்க முடியும். கடைசியாக தான் குட்டி பூர்ஷ்வாக் களின் இனத்துடன் சேர்ந்து கொண்டு விட்டதாக அறிவித்து கேலியாக கோன்ராட் அய்க்கனுக்கு கடிதம் எழுதவும் செய்தார் லவ்ரி.

பல ஐரோப்பியப் பயணங்களுக்குப் பிறகு அவர் வாழ்வின் அந்திமக் காலத்தின் போது இங்கிலாந்தின் சசெக்ஸ் மாவட்டத்தில் ரைப் என்ற பகுதிக்கு வந்து சேர்ந்தார். 1957ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் 27ஆம் தேதி மிதமிஞ்சிய குடிபோதையில் லவ்ரி இறந்து போனார். இது ஒரு விதமான தற்கொலை போலவும் தெரிந்தது.

மால்கம் லவ்ரியின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கவிதைகள் 1962ஆம் ஆண்டு வெளிவந்தது. Hear Us O Lord from Heaven Thy Dwelling Place ஆகிய நாவல்களை பென்குவின் நிறுவனம் 1984ஆம் ஆண்டு வெளியிட்டது. October Ferry to Gabriola (1979) மற்றும் Dark as the Grave Wherein my Friend is Laid. .(1979) ஆகியவை லவ்ரியின் பிற நாவல்களாகும்.

ஒரு மெட்டாஃபிக்ன் நாவலாசிரியர் என்ற வகையிலும் கூட லவ்ரி தனிமையான முன்னோடியாகவே விளங்குகிறார். வாஸ்தவமாக லவ்ரியின் காலத்தில் இந்த இலக்கிய வகைமைக்கான சொல்லாக்கமே உருவாக்கப்பட்டிருக்கவில்லை. அவர் தனது எழுத்துக்களில் எதைச் செய்து கொண்டிருக்கிறார் என்று தெரிவிக்க உறுதுணையாக இருக்கக் கூடிய விமர்சன மொழி கூட லவ்ரிக்கு இருக்கவில்லை. தன்னுடையதையும் தன் சமகாலத்திய பிற எழுத்தாளர் களுடைய எழுத்துக்களையும் விவாதிப்பதற்கு ஒரு விநோதமான அரைகுறை சிம்பாலிச சொற் களையே பயன்படுத்த வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருந்தார். Hear Us O Lord from Heaven Thy Dwelling Place என்ற தொகுதிக் கதைகள் இசையைப் போன்ற விநோத சப்தத்தை உண்டாக்கு வதாகச் சொன்னார்.

வேறு விதத்தில் குறிப்பிட வேண்டுமானால் எரிமலையின் அடியில் நவீன மனது சார்ந்ததும் நவீன அரசியல் நிலைப்பாட்டினுடையதுமான பிரக்ஞையை வெளிப்படுத்தும் ஒரு சோதனை நாவல். பல நவீனத்துவ நாவல்கள் மேற்குறிப்பிட்ட பிரக்ஞையை வெளிப்படுத்துவதில்லை என்பதை கவனமான வாசகன் அறிவான். உள் உலக மற்றும் வெளியுலக சீர்குலைவுகளை சமரசப்படுத்துவதிலும் அவை சமரசமாக்கப்படாத நிலைகளில் அராஜகத்தன்ûயுடன் இருப்பதையும் எரிமலைக்கு அடியில் நாவலில் பார்க்க முடியும். இதில் லவ்ரி சாதித்திருப்பது ஒருவித எக்ஸ்பிரஷனிச நவீனத்துவம் என்று கூறுவது கூடுதல் பொருத்தமாக இருக்கும். தினசரி வாழ்க்கையை வெளிப்படுத்த சிதைக்கும் உத்தியைப் பயன்படுத்தி மனோவியலின் ஒருபக்க உச்ச கட்டத்தினை அவரால் எட்டிவிட முடிகிறது. நாவலின் இறுதியில் சுடப்பட்டு இறந்து போகும் கதாபாத்திரத்தின் அலறல் ஒரு தீர்க்கமான எக்ஸ்பிரஷனிச பார்வையைத் தூண்டுவதாக அமைகிறது. அலறல் Scream-1893) என்ற எட்வர்ட் மன்க்கின் (Edward Munch) ஓவியத்தை லவ்ரி தன் கையாலே வரைந்து வைத்திருந்தார் என்பதையும் நாம் இங்கு நினைவு கூற வேண்டும்.

vocanoecover21எரிமலையின் அடியில் ஒரு என்சைக்குளோபீடிய நாவல் என்றும் வகைப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. விளாதிமிர் நெபகோவ் எழுதிய Ada (1969), ஜேம்ஸ் ஜாய்சின் யூலிசிஸ், தாமஸ் Gravity’s Rainbow ஆகியவற்றை இந்த நூற்றாண்டின் மிகச் சிறந்த என்சைக்குளோபீடிய நாவல்களாகக் கூறலாம். பல் வேறுபட்ட அர்த்த தளங்களை உள்ளடக்கி, பல நாவல்களை தன் விவரணையோட்டத்தில் மறைமுகமாகப் பிரதிபலிப்பது என்சைக்குளோபீடிய நாவலின் குணாம்சங்களில் சில. எரிமலைக்கு அடியில் நாவலில் பல அர்த்த தளங்கள் இருப்பது மட்டுமன்றி அர்த்தங்களின் படிமக் கட்டமைப்பினை மறுக்கிற தன்மையையும் அதில் காண முடிகிறது. தனியாக முழுமைப்படுத்திய விவரணையாகப் படித்து உட்கிரகிக்க முடியாத தடைகளை உண்டாக்குகிறது லவ்ரியின் நாவல். அர்த்தத்தின் அதிகாரபூர்வமான சொற்பாடுகளை சரிசமமாக ரத்து செய்யும் சொற்பாடுகளுடன் அருகருகே கொண்டதாக விவரணையோட்டம் அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. நிச்சயமின்மை, தயக்கம், அறியவியலாமை, ஐயம் போன்ற அம்சங்கள் லவ்ரியின் புதின உலகத்தின் அடிப்படை நிலைகளாக இருக்கின்றன. ஏராளமான பத்திகளும், வாக்கியங்களும் அவை முழுமையடைவதற்கு முன்னரே உடைக்கப்பட்டும், முழுமையாக்கப்படாமலும்(பிரக்ஞாபூர்வமாக) புள்ளித் தொடர் கொண்டவையாகவுமிருக்கின்றன. தெளிவற்று, ஒரு வேளை, மேலோட்டமாக, தோற்றம் கொண்டதாக, போன்ற வெளிப்பாடுகள் நாவல் முழுவதிலும் இறைந்து கிடக்கின்றன. அர்த்தங்களின் பன்மைகளினால் வாசகன் மூழ்கிப்போய் விடும் ஆபத்திலிருக்கிறான். ஏறத்தாழ ரோலான் பார்த் குறிப்பிட்ட

jamming, acknowledgement of insolubility of the enigma”

(Roland Barthes, S/Z, p.210)

என்ற உத்திகள் நாவலில் வெற்றிகரமாக செயல்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. தடையீட்டுக்கும், சிதைத்தலுக்கும் ஆளாகும் ஒரு தொடர்ச்சியான வானொலி நிகழ்ச்சியைக் கேட்பவருக்கு ஏற்படும் அனுபவத்தை Jamming என்று சொல்லாம். நாவலில் குறிப்பான்களின் அபரிமிதம் பொருந்த முடியாத நிஜங்களை சமரசப்படுத்துவதற்கு வாசகனுக்கு உதவவும் செய்கிறதென்பதையும் ஒப்புக் கொண்டாக வேண்டியிருக்கிறது.

நாவலின் களம் இருபதாம் நூற்றாண்டின் மெக்சிகோ. ஆனால் இந்த மெக்சிகோவை லவ்ரி அவருக்கே உரித்தான ஆலீஸின் அற்புத உலகமாக, அறிவை மீறிச் செயல்படக்கூடியதாக, கனவுகளின் லோகமாக, பீதிக்கனவுகளின் பிராந்தியமாக மாற்றிவிடுகிறார். எனவே லவ்ரியின் மெக்சிகோ வாசகனுக்கு ஒரு பரிச்சயமில்லாத, விநோத, குழப்பமான புதின உலகமாகத் தோற்றமளித்தால் ஆச்சரியப்படக் கூடாது. லவ்ரியின் புதின உலகத்து துணை கதாபாத்திரங்கள் நிழல்கள் போல உலவி வருகின்றனர். மேலும் அப்பாத்திரங்களின் பெயர்கள் விசித்திரமாக்கித் தரப்பட்டுள்ளன. இப்படிப்பட்ட நாவலின் களத்தையும் புதினச் சூழலையும் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டதோடு மட்டுமின்றி நாவலின் செயலை ஒரே ஒரு நாளுக்குள் அடக்கியும் விடுகிறார். நாவலின் தினம் மெக்சிகோவில் இறந்தவர்களின் தினமாகக் கடைபிடிக்கப்படுகிறது. இந்த நாளில் குடும்பங்கள் கல்லறைகளில் பிக்னிக் நடத்தி, அவர்களின் இனிய இறந்தவர்களின் கல்லறைகளை அலங்கரிக்கும் வழக்கம் உண்டு. குழந்தைகள் எலும்புக் கூடுகளின் பொம்மைகளை வைத்து விளையாடுவதோடு மட்டுமன்றி, மண்டையோட்டின் வடிவத்தில் செய்யப்பட்டு கடைகளில் விற்கப்படும் சாக்லெட்டுகளையும் இனிப்புகளையும் சாப்பிடுகின்றனர். முதியவர்கள் எலும்புக் கூடுகள் வரையப்பட்ட உடைகளையணிந்து சாவின் முகமூடிகளையும் போட்டுக் கொள்கின்றனர். இந்தத் திருவிழா கிறித்தவம் சாராத ஒன்று. இந்தப் பிரம்மாண்ட பின்னணியாகும் நிலக்காட்சியில் லவ்ரியின் ஆங்கில, ஐரோப்பிய, அமெரிக்க கதாபாத்திரங்கள் தூக்கத்தில் நடப்பவர்களைப் போல உலவுகின்றனர். என்பினும் கூட லவ்ரியின் மெக்சிகோ நிஜமானதாகவும் இருக்கிறது. வரலாற்றின் மிகத் துல்லியமானதொரு கணத்தில் நாவல் அமைக்கப்பட்டு, மெக்சிகோவின் உள்நாட்டு அரசியல் மற்றும் சர்வதேச அரசியலை மையப் படுத்தும் தகவல்கள் தரப்பட்டிருக்கின்றன.

சகலமும் முடிந்த பிறகு நாவலின் முதல் அத்தியாயம் 1939ஆம் ஆண்டு இறந்தவர்களின் தினத்தில் மாலை ஏழு மணிக்குத் தொடங்குகிறது. பிறகு 1938ஆம் ஆண்டு இறந்தவர்களின் தினத்தின் காலை ஏழு மணிக்குப் பின்னோக்கிச் செல்கிறது. பன்னிரெண்டாவதும் கடைசி அத்தியாயமும் அதே நாளின் மாலை ஏழு மணிக்குத் தொடங்குகிறது. இங்ஙனம் நாவலின் எல்லா செயல்பாடுகளும் ஏழு மணிக்குத் தொடங்கி ஏழு மணிக்கு முடியும் 12 மணி நேர சட்டக அமைப்பில் ஒன்றி வருடாந்திர சுழல் ஒழுங்கான 12 மாதங்களை எதிரொலிக்கிறது. இந்தச் சுழல் ஒழுங்கு அமைப்பானது நாவலின் Ferris Wheel மூலமாகவும் குறியீட்டளவில் உணர்த்தப்படுகிறது. யூதர்களின் ‘கப்பாலா’வில் 12ஆம் எண் குறியீட்டுத்தன்மைமிக்கது என்பதை இங்கு நினைவு கூர்வது அவசியம்.

நாவலின் அடர்த்திச் சிக்கல்களுக்கு அப்பாற்பட்டு சில பழைய தன்மையான நற்குணங்களும் காணக்கிடைக்கிறது. நாவலுக்கு ஒரு தொடக்கமும் மத்திமமும் முடிவும் இருப்பது சற்று ஆறுதல் தரக்கூடிய விஷயமாக அமைகிறது. நாவலின் நான்கு பிரதான கதாபாத்திரங்களுக்கிடையே–ஒரு பெண் மூன்று ஆண்கள்–நிலவும், நொந்து நொடித்துக் கொண்டிருக்கும் உறவுகள் சித்தரிக்கப் படுகின்றன. இதில் நாவலின் மையப் பாத்திரமான கான்சல் சிறிது சிறிதாக மரணத்தை நோக்கிய நகர்வில் இருப்பது தெரிவிக்கப்படுகிறது. மேற்குறிப்பிட்ட பிரதான கதாபாத்திரங்களையும், கொலை செய்யப்படும் ஒரு மெக்சிக இந்தியனையும் இணைத்துப் பின்னலிடும் சிக்கலான கதைத் திட்டத்தை தேர்ந்திருக்கிறார் லவ்ரி. பாத்திரப்படைப்பு என்பது அறவே இல்லை என்று லவ்ரியே குறிப்பிட்டதை விமர்சகர்கள் திரும்பத் திரும்ப கூறுவார்களாயினும் ஜியாஃப்ரே ஃபெர்மின் (கான்சல்) என்ற பாத்திரம் மனதில் நிற்கும்படியாகச் சித்திரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. எனினும் பிரதான பாத்திரங்களைப் பற்றி சர்வத்தையும் அறிந்து வைத்திருக்கிற ஆசிரியத்துவ பார்வையும் தீர்மானிப்பும் நாவலில் காணப்படுவதில்லை. நான்கு பிரதான பாத்திரங்களும் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டு யதார்த்த பாணியில் வார்த்தது போல் ஸ்தூலமாக வெளிப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறார்கள். இவர்களின் நடத்தைகளை வாசகன் அறிய முடிகிறது, வயதையும் பின்னணியையும் கண்டுபிடிக்க முடிகிறது.

மேலும் ஜோனதன் கேப் என்ற வெளியீட்டு நிறுவனத்திற்கு லவ்ரி எழுதிய கடிதத்தில் எரிமலைக்கு அடியில் நாவலில் கதையுமில்லை, வெளிப்படையான செயல்பாடுமில்லை என்று எழுதினார். இது நிஜத்தில் உண்மையல்ல. லவ்ரியின் சிரமம் தரக்கூடிய அடர்த்தியான உரைநடையின் ஊடாக கதை என்ற ஒன்று சொல்லப்படுகிறது. ஒரு தெளிவான, நவீனத்துவ இடஒழுங்கு–சிதைப்பு–உணர்வினைத் தருவதற்கு லவ்ரி விரும்பியிருந்தாலும், நாவலின் நேச்சுரலிச அடித்தளத்தை ஒரேயடியாக விட்டுவிடவில்லை என்பது கவனிக்கப்பட வேண்டிய விஷயம். நாவலின் வாசகத்தன்ûமானது கதைமாந்தர்களின் முரண்படும் ஆசைகளினாலும் நோக்கங்களினாலும் உண்டாக்கப்படுகிறது. ஜியாஃப்ரே ஃபெர்மின் மரணத்திற்காகவும் இறுதி மறதிக்காகவும் ஏங்கிக் கொண்டிருக்கிறார். அவருடைய குடிகாரத்தன்மை இதற்கு ஏதுவாக இருக்கிறது. அவர் மெக்சிகோவுக்கான இங்கிலாந்தின் அயலுறவுத் துறை அதிகாரியாக(கான்சல்) இருந்தவர். அவரது மனைவியான யோவன் அவரை விவாகரத்து செய்வதற்கு முன்பும் இப்பொழுதும் குடிப்பதில் மட்டுமே தன்னை மறந்து கொண்டிருக்கிறார். விவாகரத்துக்குப் பிறகு அமெரிக்கா சென்றுவிடும் யோவனுக்கு திடீரென்று தன் மாஜி கணவனைச் சந்திக்க வேண்டுமென்று விருப்பமேற்பட்டு மெக்சிகோவுக்கு வருகை தருகிறாள். மீண்டும் அவள் கான்சலை ஒரு அன்புமிக்க உறவுக்கு மீட்கப் பார்க்கிறாள். ஆனால் அவளுடைய யத்தனம் பலிக்காதபடிக்கு அவளுடைய மாஜி காதலர்கள் இருவரும் மெக்சிகோவில் இருக்கின்றனர். ஒருவன் அவளுடைய கணவனின் ஒன்றுவிட்ட தம்பியான ஹியூ ஃபெர்மின். மற்றவன் ஜியாஃப்ரேவின் ஒரு காலத்து நண்பனும், பிரெஞ்சு தேசத்தவனும், தோல்வியடைந்த கலைத் திரைப்படங்களின் இயக்கநருமான எம்.லாரல். இந்த சாதாரணமான குடும்பச் சூழலானது ஹியூ, ஜியாஃப்ரே, யோவன் ஆகியோரின் உள்நாட்டு அரசியல் பங்கேற்பினால் சிடுக்குகள் மிகுந்ததாகிறது. ஜியாஃப்ரே ஃபெர்மினின் இந்த அரசியல் ஈடுபாடு ஒரு மெக்சிக ஃபாசிச அதிகாரியால் கொலை செய்யப்படுவதில் சென்று முடிகிறது.

மூன்று துணைப்பாத்திரங்களும் ஒவ்வொரு விதத்தில் அவரவருக்கான வகையில் ஜியாஃப்ரேவின் குடியின் வழியாக கொஞ்சம் கொஞ்சமாக தற்கொலைக்கு இட்டுச் செல்கின்றனர். லாரல் ஒரு திரைப்பட இயக்குநர் மட்டுமல்லாது மெக்சிக கலைப் பொருள்களின் சேகரிப்பாளன். லாரல் ஒரு ஸ்டூடியோ வீட்டில் வசித்தபடி, கட்டுப்பாடற்ற வாழ்க்கை வாழ்ந்தபடி இருக்கிறான். ஹியூ இதற்கு மாறாக ஒரு முற்போக்குப் பத்திரிகையாளன். அராஜக வாத அமைப்பான Federacion Anarquista Ibericaவில் ஒரு அங்கத்தினாக இருக்கிறான். யோவன் காதலையும் அன்பையும் அர்த்தமுள்ள மனித உறவினையும் அளிக்கிறாள். இந்த சாத்தியப்பாடுகள் சகலத்தையும் நிராகரிப்பவராக இருக்கிறார் ஜியாஃப்ரே. யோவனின் அர்ப்பணிப்பில் மாத்திரம் சிறிது அலைக்கழிக்கப்படுவதாக தோன்றுகிறார். ஆயினும் லாரல் மற்றும் ஹியூ ஆகியோரின் இருப்பு அவர் மனைவியின் கடந்த கால பாலுறவு நம்பிக்கைத் துரோகங்களுக்கு ஒரு உறுத்தும் நினைவூட்டலாகவே அமைந்து போகிறது. இதனால் ஜியாஃப்ரே மற்றும் யோவனின் சமரசத்திற்கு பெரும் இடையூறாக மற்ற இரு ஆண்களும் இருக்கிறார்கள்.

ஒரு விவாகரத்தின் பின்விளைவுகளுக்குப் பிறகு தொடங்கும் நாவல் உடனடியான மனிதத்துவ அம்சத்தினை உணர உதவும். யோவன் விவாகரத்திற்குப் பிறகும் அமெரிக்காவிலிருந்து கான்சலைப் பார்க்க வந்த போதிலும் அவளை நம்பிக்கையின்மையுடன் அணுகும் ஜியாஃப்ரே, கணவன் என்ற வகையில் ஏமாற்றப்பட்டதற்காக தன்னையே கிண்டல் செய்து கொள்கிறார். மீண்டும் தன் கணவனுடன் இணைந்து வாழும் ஆசையை யோவன் வெளிப்படுத்திய போதிலும், ஜியாஃப்ரே உலகத்தின் மீதும் வாழ்க்கையின் மீதும் வெறுப்படைந்தவராகவே இருக்கிறார். உறவின் நெருக்கத்தைப் பற்றியதாக அவர்களின் உரையாடல் இருப்பினும் இடையிடையே தோன்றும் மௌனங்கள் அவர்கள் ஒருவரை விட்டு ஒருவர் எவ்வளவு தூரம் அகன்று போயிருக்கிறார்கள் என்பதை நிரூபணம் செய்கிறது.

கதை விவரணைக்கான நாவலின் பார்வை பெரும்பாலும் ஜியாஃப்ரே ஃபெர்மினின் பார்வை யிலேயே சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. இது சில தவறான கவனக்குவிப்புகளை பிற பாத்திரங்களின் மீது செலுத்தக் காரணமாக அமைகிறது. முதலாவது அத்தியாயம் திரைப்பட இயக்குநர் எம்.லாரல் என்ற பிரெஞ்சு தேசத்தவனின் பார்வையில் ஜியாஃப்ரேவை அறிமுகப்படுத்துகிறது. ஃபெர்மினின் துன்ப வாழ்க்கை ஏராளமான நிச்சயமின்மைகளால் நிறைந்து கிடக்கிறது. எம்.லாரலின் நினைவுக் குறிப்புகளிலிருந்து நாம் ஜியாஃப்ரே ஒரு அயல் உறவுத்துறை அதிகாரியாக, விமோசனமே இல்லாத குடிகாரராக, பேரழிவில் சிக்கியவராக இருக்கிறார் என்று அறிகிறோம். அவர் ஒரு கொலைகாரராக இருந்திருக்கலாம். மந்திரவாதியாக இருந்திருக்கலாம். உலகப் போர்க்காலத்து நாயகனாகவும் தியாகியாகவும் இருந்திருக்கலாம். ஜியாஃப்ரேவை ஒரு இடத்தில் ஜோசப் கோன்ராடின் நாவலின் நாயகனான லார்ட் ஜிம் உடன் ஒப்பிடுகிறான் எம்.லாரல்.

நாவலின் முதல் அத்தியாயத்தின் முதல் பத்தி பூகோள ரீதியாக நாவலின் களத்தை எந்த விதக் குழப்பமும் இன்றி அறிமுகப்படுத்துகிறது. நகரத்தின் பெயர் குவான்னஹூவாக். இந்த குவான்னஹூவாக் நகரினை நிர்வாகம் செய்வது போல் இரண்டு எரிமலைகள் அமைந்திருக்கின்றன. கடலுக்கு மேலே 6000அடி உயரத்தில் அமைந்திருக்கிறது நகர். இதில் 18 மாதா கோயில்கள், 57 மதுபான விடுதிகள், நானூறு நீச்சல் குளங்கள் இருக்கின்றன. பெரிய எரிமலையின் பெயர் ‘போபோசிடபெடல்’ . இது ஆண் என மெக்சிகர்களால் கருதப்படுகிறது. புகைவிடும் போர்வீரன் என்பது இதன் பொருள்.

மேலும் மெக்சிகோவின் வரலாறு லவ்ரியின் புனைகதை விவரணையின் ஊடாகவும் தெரியப்படுத்தப்படுகிறது. இந்த வரலாற்றினை அறிந்து வைத்திருப்பதும் ஜியாஃப்ரே ஃபெர்மினின் நம்பிக்கையிழப்புக்கு ஒரு காரணமாகிறது. 16ஆம் நூற்றாண்டில் ஸ்பெயின் தேசத்திலிருந்து வந்த Conquistador ஆன Cortez அவனுடைய சிவப்பிந்தியக் காதலியின் உதவியுடன் காட்டிக் கொடுக்கும் Tlaxcalans ஒத்துழைப்புடன் மெக்சிகோவைக் கைப்பற்றினான். 1846ஆம் ஆண்டு அமெரிக்கா போரை அறிவித்து விட்டு பாதிக்கு மேற்பட்ட மெக்சிகோவைக் கைப்பற்றிக் கொண்டது. 1860களில் மூன்றாம் நெப்போலியன் தனது பேராசை பிடித்த மகனான ஆர்ச் டியூக் மேக்ஸிமிலியனை மெக்சிகோவின் மன்னனாக முடிசூடிக் கொள்ள ஏற்பாடு செய்தார். ஆனால் சதிகாரத்தனமாக அவர் மகனுக்குப் பக்கபலமாக இருப்பதற்கு அனுப்பிய படைகளை வாபஸ் செய்து விடவே மேக்ஸிமிலியன் போராளிகளின் படையிடம் சரணடைய வேண்டியதாயிற்று. பிறகு யூவாரஸின் ஆணையின் பேரில் மேக்ஸிமிலியன் சுடப்பட்டு இறந்தார். மேக்ஸிமிலியனின் மனைவி இதனால் பைத்தியமானாள். 1876ல் போர்ஃபிரியோ டயஸ் ஒரு புரட்சியைத் தொடங்கிய போதிலும் தனது நாட்டினை அந்நியர்களிடம் விற்றார். இருபதாம் நூற்றாண்டில் மெக்சிகோ ஒரு சோஷலிச அமைப்பில் இருப்பதாகக் கூறப்படினும் அது பெயரளவில் மாத்திரமே இருக்கிறது.

இரண்டு எரிமலைகளைத் தவிர குவானஹூவாக் நகரின் முழு பரப்பினையும் ஒரு வளையம் போல சுற்றி அமைந்திருக்கிறது பாரான்கா(barranca)என்று ஸ்பானிய மொழியில் அழைக்கப்படும் பாதாளம். பூகோள ரீதியாகவும் குறியீட்டுத் தளத்திலும் இந்த பாதாளமும், மெக்சிகோவின் காடுகளும் முக்கியத்துவம் மிகுந்தவையாக விளங்குகின்றன. முகப்பு மேற்கோள்கள் மூன்றில் ஒன்று தாந்தேவின் டிவைன் காமெடியிலிருந்து பெறப்பட்டிருக்கிறது. “in the middle of life’s road, in a dark wood”. Selva என்று அழைக்கப்படும் வனம் எம்.லாரல் செல்லும் மதுபான விடுதியின் பெயரில் இருக்கிறது Casino De selva அத்தியாயம் 7இல் El Bosque என்ற விடுதியில் நுழைகிறார். 11வது அத்தியாயத்தில் யோவன் நுழைந்து அவளுடைய மரணத்தைச் சந்திக்கும் பொழுது காடு நிஜமாகவும், விதியாகவும் மாறுகிறது.

மேலும், பாழாக விடப்பட்ட ஒரு தோட்டம் பற்றி குறியீடும் படிமமும் தொடர்ச்சியாக நாவலில் வந்த வண்ணமிருக்கின்றன. லவ்ரி இரண்டு முறை தாந்தேவின் இன்ஃபர்னோவின் தொடக்க வரிகளை குறிப்பிடுகிறார்.

“In the middle of our journey of life

I woke to find myself in a dark wood”

இந்த வரிகளை ஹியூ ஃபெர்மின் 6வது அத்தியாயத்தில் அரைகுறையாக மேற்கோள் காட்டிவிட்டு செல்கிறான். 12வது அத்தியாயத்தில் Farolito என்ற மதுபான விடுதியில் அமர்ந்து தீவிரமான யோசனையில் ஆழ்ந்திருக்கும் போது ஜியாஃப்ரேவின் சிந்தனைகள் இவ்வாறு செல்கின்றன.

Life was a forest of symbols, was it, Baudelaire, had said? But it occured to him, even before the forest, if there were such things as “before”, were there not still symbols? Yes! before! Before you knew anything about life, you had symbols.

இவ்வாறு விரிந்து செல்கின்றன அவரது யோசனைகள். குறியீடுகளைத் தேடிச் செல்வதென்பதும், இணைப்புகளைச் தேடிச் செல்வதென்பதும் வாழ்க்கையைப் புரிந்து கொள்வதற்கான அடிப்படை யத்தனிப்புகளாகக் கருதப்பட வேண்டும். ஆயினும் கவனமாக இல்லாது போனால் அந்த குறியீடுகளிலேயே ஒருவர் சிக்கித் தொலைந்து போய்விடும் அபாயம் இருக்கிறது. வாழ்க்கையை வெளிச்சமிட்டுக் காட்டுவதற்குப் பதிலாக அவை குழப்பமாக்கிவிடும்.

பைபிள், மஹாபாரதம், ஷேக்ஸ்பியரின் சமகாலத்து நாடகாசிரியான மார்லோ என்பவரின் டாக்டர் ஃபாஸ்டஸ், கதேவின் ஃபாஸ்ட், காஃப்காவின் கோட்டை மற்றும் விசாரணை போன்ற பிரதிகளின் எதிரொலிகளை லவ்ரியின் நாவலில் பார்க்க முடிந்தாலும் புத்தகங்களின் புத்தகம் என்று சொல்லக்கூடிய ஜேம்ஸ் ஜாய்சின் யூலிசிஸ் நாவலை எரிமலையின் அடியில் நாவல் கூடுதலாகப் பிரதிபலிப்பதாக இருக்கிறது. யோவன், ஜியாஃப்ரே மற்றும் ஹியூ ஆகிய மூன்று பாத்திரங்களுக்குமிடையில் நிலவும் உறவு யூலிசிஸ் நாவலில் ப்ளூம், ஸ்டீவென் டெடாலஸ், மற்றும் மோலி ப்ளூம் ஆகிய மூவருக்குமிடையிலான உறவுடன் ஒப்புமைப்படுகிறது.

லவ்ரியின் நாவல் அதீதமான இயக்கம் மிகுந்ததாக இருக்கிறது. இந்த இயக்கம் சினிமாத்தன்மைகள் மிகுந்தும் நாடகத்தன்மைகள் நிறைந்தும் காணப்படுகிறது. லவ்ரியின் நாவலின் தோற்றுவாய்கள் ழான் கொக்து (Jean Cocteau)என்ற நவீன பிரெஞ்சு நாடகாசிரியரின் நாடகமான La Machine Infernale இல் இருப்பதற்கு வாய்ப்புகள் அதிகம். ழான் கொக்துவின் நாடகத்தை 1934ஆம் ஆண்டு லவ்ரி பாரிசிஸ் நகரில் இருந்த போது இரண்டு முறை பார்க்கும் வாய்ப்பு கிட்டியது. சோஃபோக்ளீசின் இடிபஸ் நாடகத்திற்கு ஒரு வித நவீனத்துவ மறுவிளக்கம் கொடுத்திருந்தார் ழான் கொக்து. நாடகம் தொடங்குவதற்கு முன்னால் நாடகத்தில் என்ன நடக்கப் போகிறது என்பதை ஒரு ஆவி (Fantome)பார்வையாளர்களுக்குச் சொல்கிறது. முன்னுரையில் முடிவில் Fantome பின் வருமாறு கூறுகிறது.

Spectator, this machine you see here is wound up to the full in such a way that the spring will slowly unwind the whole length of a human life, is one of the most perfectly constructed by the infernal gods for the mathematical destruction of a human life

இங்கே நரகயந்திரம் என்று குறிப்பது இந்த முழுப்பிரபஞ்சத்தையே. மிக நுண்மையாக வடிவமைத்து கட்டமைக்கப்பட்டுள்ள இது ஒரு கடிகாரம் அளவு துல்லியத்துடன் முடுக்கி விடப்பட்டுள்ளது. நரக யந்திரத்தின் வேலை அபாயகரமான விளைவுகளை உண்டாக்குவதே. மானுட வாழ்க்கையை கணிதத்தின் கச்சிதத்துடன் அழிப்பதே அதன் நோக்கம். கான்சல் மற்றும் யோவனின் வாழ்க்கை அழிக்கப்படுகிறது. மேலும் கான்சல் உள்ளுணர்வு பூர்வமாகவே மரணத்தை விளைவிக்கும் Parian பிரதேசத்தில் உள்ள El Farolito என்ற மதுபான விடுதியை நோக்கி ஈர்க்கப்பட்டு பயணப்படுகிறார். வரலாற்று ரீதியாகப் பார்க்கும் பொழுது Parianக்கு ஒரு சதிகார முக்கியத்துவம் இருக்கிறது. இங்குதான் Tlaxcala இனத்தவர்கள் Cortes க்கு மெக்சிகோவை விற்க ஏற்பாடு செய்தது. 1938ஆம் ஆண்டு ஃபாசிஸ்டுகளுக்கு மெக்சிகோ மிக முக்கியமான சரிபார்ப்பு புள்ளியாக சர்வதேச அளவில் அமைந்திருந்தது. Parian இல் கமிசராட்டுகளும், பேரக்குகளும், சிறைகளும் தயாராக இருந்தன. El Farolito என்ற ஸ்பானிய சொல்லுக்கு கலங்கரை விளக்கு என்று பொருள். லவ்ரி அந்தப் பெயரினை எதிர்மறை அர்த்தம் தொனிக்கும்படிதான் சூட்டியிருக்கிறார்.

El Farolito வில் அவர் இசகுபிசகாக அந்தப் ஃபாசிஸ்ட் அதிகாரிகளிடம் சிக்கிக் கொள்ளும் போது விசாரணையில் தன் நிஜப்பெயருக்குப் பதிலாக வில்லியம் பிளாக்ஸ்டோன் என்று கூறுகிறார் கான்சல். அவருடைய சகோதரனின் மேல்கோட்டினை மாற்றி அணிந்து கொண்டிருப்பதால் அவனுடைய அராஜகவாத அமைப்பின் அடையாள அட்டை இவரிடம் தவறுதலாக வந்து சிக்கிவிடுகிறது. வில்லியம் பிளாக்ஸ்டோன் பற்றி இரண்டு மூன்று இடங்களில் குறிப்பு வருகிறது. வில்லியம் பிளாக்ஸ்டோன் அமெரிக்க குடியேற்றக் காலத்து நாயகர். தன் இனத்து மனிதர்களை விடுத்து இறுதியில் சிவப்பிந்தியர்களுடன் சென்று வாழ்ந்தவர். கான்சலை யூத அராஜகவாதியென்றும், சர்வதேச பிரிகேடைச் சேர்ந்தவர் என்றும் சந்தேகம் கொள்வதோடு மட்டுமின்றி ஒரு உளவாளி என்றும் குற்றம் சாட்டுகிறார்கள். கருத்துப் பரிமாற்றத்தில் பாத்திரங்களுக்கிடையில் ஒரு இடைவெளி இருப்பதற்குக் காரணம் நாவலில் தாராளமாகப் புழங்கும் ஸ்பானிய மொழி. நாவலில் வரும் மெக்சிகர்களும் ஆங்கிலத்தை தப்பும் தவறுமான முறையில் பேசுகின்றனர். ஸ்பானிய வாக்கியத்தில் முற்றுப் பெறும் ஒரே ஆங்கில நாவல் லவ்ரியின் எரிமலைக்கு அடியில் என்று சொல்ல முடியும். தோட்டத்தைக் குறிப்பிடும் ஒரு அறிவிப்புப் பலகையை கான்சல் தவறாகப் படித்துப் புரிந்து கொள்கிறார்.

உங்களுடைய இந்த தோட்டத்தை உங்களுக்குப் பிடித்திருக்கிறதா?

உங்கள் குழந்தைகள் அதை அழிக்காமல் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்.

என்று படிக்க வேண்டிய அறிவிப்பினை கான்சல் பின்வருமாறு படிக்கிறார்:

உங்களுடைய இந்த தோட்டத்தை உங்களுக்குப் பிடித்திருக்கிறதா?

அதை அழிப்பவர்களை நாங்கள் அப்புறப்படுத்துவோம்.

இத்தகைய அறிவிப்புப் பலகைகளை எல்லாப் பொதுத் தோட்டங்களிலும் வைக்க ஏற்பாடு செய்யும் அதிகாரியான Sanabria Fractosa தான் கான்சல் ஜியாஃப்ரே ஃபெர்மினை சுடுவதற்கு ஆணை பிறப்பிப்பதும். லவ்ரி இந்தப் பாத்திரத்திற்கான பெயரை கவனமாகத் தேர்ந்தெடுத்தார். பெயருக்கான அர்த்தம் fruiful well-being என்பது.

மதுபான விடுதியை நடத்தும் செனோரா கிரிகோரியா, செர்வான்டிஸ் போன்ற துணைப் பாத்திரங்களின் பெயர்களில் எதிர்மறைத்தன்மை இல்லை. யூவான் செரில்லோ என்ற பாத்திரம் பற்றிய பேச்சு எழுகிறதேயொழிய பாத்திரம் ரத்தமும் சதையுமாகத் தோன்றுவதேயில்லை. டாக்டர் விஜில் (தாந்தேவின் வர்ஜில் என்ற பாத்திரத்தை நினைவூட்டும்படி அமைந்துள்ளது) மற்றும் யூவான் செரில்லோ ஆகிய இருவரும் நிஜவாழ்க்கையில் யூவான் மார்க்வெஸ்ஸின் வார்ப்பிலிருந்து உருவானவர்கள். ஹியூ ஃபெர்மின் தன் கடந்தகால நினைவுகளை அசை போடுவதாக அமையும் 6வது அத்தியாயமும், யோவன் தன் பழைய வாழ்க்கையை நினைத்துப் பார்ப்பதாக அமைகிற 9வது அத்தியாயமும் சற்றே வலுவில்லாதது போலத் தோன்றுகின்றன.

11வது அத்தியாயத்தில் El Popo என்ற உணவு விடுதியின் முழு உணவுப் பட்டியலுமே ஸ்பானிய மொழியில் தரப்பட்டிருக்கிறது.

‘EL POPO’

SERVICIO A LA CARTE

Sopa de a………………………………………………………………………………………………$0.30

Enchiladas de salsa verde………………………………………………………………………………0.40

Chilles rellenos…………………………………………………………………………………………0.75

Raja a la ‘Popa’……………………………………………………………………………………….. 0.75

Machitos en salsa verde…………………………………………………………………………………0.75

நாவலின் விவரணையோட்டத்தில் குறுக்கிட்டவாறு Tlaxcala பிரதேசத்தின் பூகோள இட அமைப்பு பற்றிய பயணியருக்கான குறிப்புகள் அமைக்கப்பட்டிருப்பது நாவலின் துரிதத்தை அதிகப் படுத்தவே செய்கிறது.

RAILROAD AND BUS SERVICE

(MEXICO-TLASCALA)

Lines Mexico Tlaxcala Rates

____________________________________________________________________________

Mexico-Vera Cruz Railroad Lv 7.30 Ar 18.50 $7.50

Mexico-Puebla Railroad Lv 16.05 Ar 11.05 7.75

Transfer in Santa Ana Chiautempan in both ways.

Buses Flecha Roja.Leaving every hour from 5 to 19 hours.

Pullman’s Estrella de Oro leaving every hour from 7 to 22

Transfers in San Martin Texmelucan in both ways

_______________________________________________________________________________

இறுதியாக, எரிமலையின் அடியில் நாவலின் திரைப்பட வடிவம் பற்றி. அதனுடைய ஃபிளாஷ் பேக் உத்திகளுக்காக அது திரைப்படத்தன்மை மிகுந்த நாவல் என்று அது வெளிவந்த காலத்திலிருந்தே கருதப்பட்டது. அதைப் படமாக்கும் உத்தேசம் 1950களிலிருந்து பல இயக்குநர்களுக்கு இருந்த போதிலும் 1983ஆம் ஆண்டு ஜான் ஹூஸ்டன் என்பவரால் இயக்கப்பட்டு வெளிவந்தது. லவ்ரியின் நாவலுக்கு அந்த சமயத்தில் குறைந்தபட்சம் 60 திரைப்பட ஸ்கிரிப்டுகளாவது எழுதப்பட்டிருந்தன. லவ்ரியும் Tender is the Night என்ற நாவலுக்கான ஸ்கிரிப்டை ஹாலிவுட்டுக்காக எழுதியதையும் இங்கு நினைவு கூறலாம். எப்போதும் போல் திரைப்படத்திற்கும் நாவலுக்கும் அதிக இடைவெளி இருந்தது.

லவ்ரி நாவலின் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்த கேப்பரியல் கார்சியா மார்க்வெஸ் எரிமலையின் அடியில் நாவலின் ஸ்பானிய பதிப்புக்கு அளித்த சிபாரிசினை இங்கு சுட்டிக் காட்டுவது பிரயோஜனமாக இருக்கும்:

“probably the novel [Unde the Volcano] that I have read the most times in my life. I would like not to have read it any more but that would be impossible, for I shall not rest unitl I have discovered where its hidden magic lies”

–Gabrile Garcia Marques

redbook-1a2

பற்றி brammarajan
poet,translator,editor,critic,essayist, published 7 collections of poems an introductory book on Ezra Pound Edited SamaKala Ulagakkavithai(Contemporay World poetry) Guest Editor for Tamil museindia.com

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

%d bloggers like this: