மெண்டல்ஷ்டாமின் கவிதைகள் /Poems of Osip Mandelstam/translator Brammarajan

ஓசிப் மெண்டல்ஷ்டாம்(1891-1938 (ரஷ்யா)

மெண்டல்ஷ்டாமின் அக்மேயிசம்

இலக்கிய இயக்கங்களும் செயல்பாடுகளும் பல முனைகளிலும் திசைகளிலும் மாறுதலடைந்து கொண்டிருந்த காலகட்டத்தில்தான் நிக்கலொவ் குமிலியேவ் அக்மேயிசம் என்னும் கவிதை இயக்கத் திட்டத்தை முன் வைத்தார். ஆனால் அக்மேயிசம் என்ற பேனரில் ஒன்று சேர்ந்த ஒவ்வொரு கவிஞனும்(கவிஞையும்?) ஒவ்வொரு விதத்தில் வேறுபட்டிருந்தான். சிம்பாலிஸ்டு களைப் போல கவிதையில் பிற உலகங்களுடன் தொடர்பு ஏற்படுத்த வேண்டிய அவசியமில்லை என்று பிரகடனம் செய்தனர் அக்மேயிஸ்டுகள். ஒருவித பொதுப்புத்தி சார்ந்த தர்க்கவியல் அம்சங்களை குமிலேவ் அக்மேயிசக் கவிதைக்கு முன் வைத்தார். குமிலேவின் மரணத்திற்குப் பிறகுதான் மெண்டல்ஷ்டாம் அக்மேயிசத்தை வளர்த்தெடுக்கும் பொறுப்பை எடுத்துக் கொண்டார் என்று சொல்வது சரியாக இருக்க முடியாது. 1910ஆம் ஆண்டு பிரெஞ்சு கவிஞர் ஃபிரான்சுவா விலோன்(1431-1463) பற்றி எழுதிய கட்டுரையிலேயே மெண்டல்ஷ்டாம் அக்மேயிசக் கவிதைக் கோட்பாடுகளுக்கான ஒரு வரையரையைக் கொடுத்து விட்டார் என்று சொல்லலாம். அக்மேயிசத்தின் நான்கு மூதாதையர்களில் ஒருவர் என்று குமிலேவ் ஃபிரான்ஸ்வா விலோனைக் குறிப்பிட்டது மட்டுமன்றி விலோனின் Grand Testament லிருந்து சில பகுதிகளை ரஷ்ய மொழியில் மொழி பெயர்ப்பு செய்திருந்தார். யாரோ ஒரு விஷமி, கிண்டல் செய்யும் நோக்கத்துடன் அக்மேயிசம் பற்றிய வரையரையைக் கேட்ட பொழுது மெண்டல்ஷ்டாம் இப்படி ஒரு சலிப்பான, களைப்பான பதிலைத் தந்ததாக அன்னா அக்மதோவா தெரிவிக்கிறார். மெண்டல்ஷ்டாமின் அக்மேயிசம் பற்றிய வரையறை. “a home-sickness for world culture.”

அக்மேயிசத்தின் தட்டையான கவிதைக் கோட்பாடுகளுக்கு கூடுதல் பரிமாணங்களைக் கொடுத்தார் மெண்டஷ்டாம். அவர் சுயம் கலவாத கவிஞன் மட்டுமன்றி வார்த்தைக்கு அதனளவிலான மரியாதையை அளித்தவரும் கூட. மறைமுகக் குறிப்பீடுகள் நிறைந்தவையாக இருக்கின்றன அவர் கவிதைகள். ஸ்தூலமானவையாகவும் பிற பொருள்களுடன் தொடர்பு ஏற்படுத்திக் கொள்ளும் தன்மை வாய்ந்தவையாகவும் இருக்கின்றன. கச்சிதத்தன்மையையும் தெளிவையும் வேண்டி ஏற்கனவே இமேஜிஸ்டுகள் கவிதைப் பிரகடனம் செய்திருக்கின்றனர். அக்மேயிஸ்டுகள் “சொல்” ஒரு குறியீடாக்கப்படுவதை விரும்பவில்லை. “ஒரு சொல் அது இருக்கிறபடியே, அதன் வாழ்நிலையிலேயே அப்படியே” பயன்படுத்தப்பட வேண்டும் என்று அவரது கவிதைக் கோட்பாடுகளைத் தெளிவு படுத்தி அவரது கட்டுரையான The Morning of Acmeism த்தில் எழுதினார் மெண்டல்ஷ்டாம். வார்த்தைகளே வஸ்துக்கள் என்று கோரியதில் குமிலேவ் சொன்னதிலிருந்து ஒரு படி மேலே சென்று விட்டார் என்று சொல்லாம். வார்த்தைகள் தமக்குள்ளாகவே வாழ்கின்றன, அவைகளுக்காகவே பேசுகின்றன என்று வாதிட்டது மட்டுமின்றி தன் கவிதைகளில் அப்படியே சித்தரிக்கவும் செய்தார். ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் ஒரு கவிதையாகப் பார்க்க முடியும் என்பதை பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டு அமெரிக்க கவிஞரான எமர்சன் ஒரு கட்டுரையில் எழுதியிருக்கிறார். கருத்தாக்கத்திற்கு கீழ்ப்படிந்ததாக சொல்லை ஆக்க விரும்பவில்லை மெண்டல்ஷ்டாம். “வார்த்தை-வஸ்து” என்பதின் ஒருவிதமான நடனமாக ஆகின்றன அவரது கவிதைகள். எனவே, ஆகவே, மற்றும் பிறகு, நாம் இதற்கு அப்பால், ஆனால், பிறகு என்ன போன்ற சொற்களை நாம் சகஜமாக அவருடைய கவிதைகளில் பார்க்க முடியும். “ஆசீர்வாதம் மிகுந்த அர்த்தம் எதுவுமில்லாத வார்த்தைகள்” என்ற வரியை 118வது கவிதையில் பார்க்கலாம். எனவே மெண்டல்ஷ்டாமின் கவிதைகளில் வார்த்தைகள் கருத்தாக்கத்தை வெளிப்படுத்தப் பயன்படுவதில்லை. ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் தொட்டு உணர்ந்து விடலாம் என்கிற மாதிரி எழுதப்பட்டிருக்கின்றன.


orn015

மெண்டல்ஷ்டாமின் இந்தக் கவிதைகள் சமகால உலகக் கவிதைத் தொகுப்பில் சேர்க்கப்படாதவை. ஆனால் சேர்த்திருக்க வேண்டிய முக்கியத்துவம் கொண்டவை. இடம் கருதி சேர்க்கப்படாது போய்விட்டவை.

கவிதை எண் 23

இன்றைய நாள் ஒரு மோசமான நாள்
சிக்கடா பூச்சிகளின் கோரஸ் தூங்குகிறது
சிகரத்தின் இருண்ட நிழல் பரவல்
இருளார்ந்திருக்கிறது சவக்குழிகள் போல.

ஒலிக்கும் அம்புகள் மின்னுகின்றன
பெரும் துன்பக்குறிகளின் அடையாளமான அண்டங்காக்கைகள் கத்துகின்றன. . .
நான் தூங்கும்போது தீவினையான விஷயங்களை கண்ணுறுகிறேன்
ஒன்றடுத்து ஒன்றாக அவை மின்னி மறைவதை.

உயிர்ப்பின் சுவர்களை உடைத்தெறி
பூமியின் சிறையை நொறுக்கு
வன்முறையான கீதங்கள் பாடட்டும்
கலகத்தின் செருக்குமிக்க மர்மங்களை

ஆன்மாக்களுக்கான தராசு பிசகுவதில்லை,
அது கண்மூடித்தனமாக நேராய்ச் சரிகிறது,
மேலும் பூட்டப்பட்ட நமது கதவுகளின் மீதாக
விதியின் உணர்ச்சி கிளர்ந்த தட்டல்கள் . . .

ஓசிப் மெண்டல்ஷ்டாம்

கவிதை எண் 25.

ஏன் அப்படிப்பட்ட பாடல்கள் என் ஆன்மாவில் இருக்கின்றன
மேலும் ஏன் அவ்வளவு குறைவான அன்புமிக்க பெயர்கள்?
ஒரு லயத்தின் கணம் ஏன் வெறும் சந்தர்ப்பவசமாய் இருக்க வேண்டும்
அக்விலோன் எனும் வடக்குக் காற்று திடீரென வரும்பொழுது?

அது ஒரு புழுதி மேகத்தைக் கிளப்பி விடும்,
காகித இலைகளை முணுமுணுத்து முன்னும் பின்னுமாய் அசையச் செய்யும்,
மேலும் திரும்ப வரவே வராது–அல்லது வரும்
ஒவ்வொரு விதத்திலும் வேறுபட்டதாக.

ஆர்ஃபிக்* காற்றே, நீ வீசுகிறாய் தூரமாகவும் அகண்டமாகவும்.
நீ நுழைவாய் கடலின் பிரதேசங்களில்.
இன்னும் உருவாக்கப்படாத ஒரு வார்த்தையை சீராடினேன் நான்
நான் துறந்தேன் பயனற்ற “நானை”.

நான் ஒரு சிறிய வடிவ காட்டில் திரிந்தேன்
வானத்தின் நிறத்தில் ஒரு குகையைக் கண்டேன். . .
நான் நிஜம்தானா? நான் இருக்கிறேனா?
மேலும் நான் மெய்யாகவே இறந்து விடுவேனா?

*ஆர்ஃபியூஸ்

ஓசிப் மெண்டல்ஷ்டாம்

கவிதை எண்.31

இல்லை, நிலா இல்லை, ஆனால் ஒரு கடிகாரத்தின் முகம் விகசிக்கிறது,
எனக்கு–நானா பொறுப்பு
வெளிறிய நட்சத்திரங்கள் எனக்கு பால்போலத் தெரிந்தால்?

நான் பாத்யுஷ்கோ*வின் திமிரை வெறுக்கிறேன்
“இப்பொழுது என்ன நேரம்?” அவர்கள் அவனிடம் கேட்டனர் ஒரு முறை
அதற்கவன் பதில் அளித்தான், “நித்தியத்துவம்.”

div021

*Konstantin Batyushkov(1787-1855). புஷ்கினின் சமகாலத்துக் கவிஞர். புஷ்கின் அளவு பிரபல மாகவில்லை எனினும் ஒரு நல்ல கவிஞர் நவபேரிலக்கிய நடையில் உணர்ச்சிகரமாகக் கவிதைகள் எழுதியவர். ரஷ்ய எழுத்தாளர்கள் மத்தியதரைக்கடல் நாடுகளின் இலக்கியத்தை நன்கு அறிய வேண்டும் என்பதற்கான முயற்சி எடுத்துக் கொண்டவர். Greek Anthology யை ரஷ்ய மொழியில் மொழிபெயர்த்தவர். 1821ஆம் ஆண்டு முற்றிலும் பைத்தியமாகிப் போனார்.

ஓசிப் மெண்டல்ஷ்டாம்

கவிதை எண் 40*1

நம்மால் தாங்கிக் கொள்ள முடியாது தர்மசங்டமான நிசப்தத்தின் அழுத்தத்தை–
என்றாலும் ஒரு ஆன்மா நலமில்லாதிருப்பது நம்மை வருத்துகிறது.
மேலும் அந்தப் பொதுவான குழப்பத்தில், ஒரு மனிதன் வெளியில் வருகிறான் கவிதை சொல்ல.
அவர்கள் அவனை வரவேற்றனர் சந்தோஷமான கூச்சலுடன்: “ஆரம்பி”

கண்ணுக்குப் புலனாகா மனிதன் அங்கே நின்று கொண்டிருந்தான்–அவனை நான் அறிவேன்.
பீதிஇரவின் மனிதன் ஒருவன் வாசித்துக் கொண்டிருந்தான் உளாலுமே*2
அர்த்தம் தற்பெருமையானது சொற்கள் வெறும் ஒலிகள்
பேச்சொலியியலோ தேவதைகளின் கைப்பாவை.

எட்கர் ஆலன் போ அவனது யாழினை வாசித்து உஷரின் வீடு*3 பற்றிப் பாடினான்,
பைத்தியக்காரன் தண்ணீர் பருகினான், தன்னிலை அடைந்தான், நின்றான் ஊமையாக.
நான் வெளியே அந்தத் தெருவில் இருந்தேன். இலையுதிர்காலத்தின் பட்டுப் போன்ற விசில்–
எனது கழுத்தைச் சுற்றி கதகதப்பாக, ஒரு சில்க் கைக்குட்டையின் குறுகுறுப்பு. . .

div021

*1.பீட்டர்ஸ்பர்கில் ஒரு மாலை நேரத்தைப் பற்றிய இந்தக் கவிதை Vladimir Pyast என்கிற ரஷ்யக் கவிஞன், எட்கர் ஆலன் போவின் உளாலுமே கவிதையைப் வாசித்தபடி பைத்தியமானதைச் சொல்கிறது. இதே கவிதையை W.S.Merwin & Clarence Brown(Osip Mandelstam:Selected Poems,1977) ஆகியோர் வேறுமாதிரி பாடபேதத்துடன் மொழிபெயர்த்திருக்கிறார்கள். எனினும் 1991இல் வெளிவந்த தர்க்ஷங்ழ்ற் பழ்ஹஸ்ரீஹ் Robert Tracy (Osip Mandelstam:Stone) யின் மொழிபெயர்ப்பே முழுமையானதாயும் சிறந்ததாயும் தெரிகிறது.
*2அமெரிக்க புனைகதை எழுத்தாளரும் கவிஞருமான எட்கர் ஆலன் போவின் கவிதைத் தலைப்பு(Ulalume(1847)
*3எட்கர் ஆலன் போவின் ஒரு கதையின் தலைப்பு. The Fall of the House of Usher (1840)

ஓசிப் மெண்டல்ஷ்டாம்

கவிதை எண் 45.

நள்ளிரவுப் பெண்களின் துணிச்சல்,
எரிநட்சத்திரங்களின் அபாயத்திற்கஞ்சாத வீழ்ச்சி.
ஒரு நாடோடி என் மேல்கோட்டினைப் பிடித்திழுக்கிறான்–இன்றிரவு தங்குவதற்கு
ஒரு படுக்கைக்கு காசிருக்கிறதா என்று கேட்கிறான் என்னிடம்?

சொல் எனக்கு யார்தான் என் பிரக்ஞையை
மறக்கடிப்பார்கள் மதுவைக் கொண்டு?
யதார்த்தம் என்பது பீட்டரின் கண்டுபிடிப்பாக இருந்தால்:
இந்த கிரானைட், வெண்கலக் குதிரை வீரன்*?

கோட்டையிலிருந்து அடிக்கப்படும் சல்யூட் கேட்கிறது எனக்கு
அது எப்படி கதகதப்பாய் மாறுகிதென்பதையும் கவனிக்கிறேன்.
ஒரு வேளை கீழே நிலவறைகளில் இருப்போரும்
இந்த சப்தத்தைக் கேட்க முடியும்.

என் காய்ச்சல் மிகுந்த மூளையின் கோர்வையின்மைக்கு
அடியில்
இருக்கின்றன நட்சத்திரங்களும் அர்த்தம் கூடிய பேச்சும்,
நெவா நதியின் மேற்கில் மீண்டும் காற்று.

ஓசிப் மெண்டல்ஷ்டாம்

கவிதை எண் 14. அமைதித்துவம்*1.

அவளுடைய பிறப்பே இனிமேல்தான்.
அவளும் வார்த்தையும் இசையும் ஒன்று
எனவே வாழ்வு முழுவதிலும்
ஒருமையைக் காப்பாற்றுகிறாள் அவள் தொடர்ச்சி உடையாமல்.

சமுத்திரத்தின் மார்பகங்கள் மென்மையாக உயர்ந்து தாழ்கின்றன
ஆனால் பகலோ பைத்தியக்காரனைப் போல ஒளிர்கிறது
கடல்நுரை வாடிய லைலாக் மலரைப் போலிருக்கிறது
ஒரு மேகம் சூழ்ந்த வானின் நீலத்துக் குவளையில்.

என்னுடைய உதடுகள் கண்டுபிடிப்பதாக இருக்கட்டும்
எது ஒன்று எப்பொழுதுமே பேச்சற்றிருந்ததோ அதை,
புதிதாய் பிரப்பெடுத்ததும் பரிசுத்தமானதுமான
ஒரு படிக ஸ்ருதியைப் போல.

அஃப்ரோடைட்டி*2, நுரையாகவே இருந்து விடு.
வார்த்தை மறுபடியும் இசையாக மாறட்டும்.
என் இதயமே. நீ இதயங்களைத் தூக்கி எறிய வேண்டும்
அதில் பிணைந்துதான் எல்லா விஷயங்களுமே வருகின்றன.

div021

1.இதே தலைப்பில் மெண்டல்ஷ்டாமுக்கு முந்திய தலைமுறைக் கவிஞரான Tyutchev வின் கவிதை(1830) ஒன்று இருக்கிறது.

2*கிரேக்க காதல் கடவுளான வீனஸ், கடல் நுரையிலிருந்து பிறந்ததான ஒரு ஐதீகம் உண்டு. அஃப்ரோஸ் என்ற கிரேக்க சொல்லுக்கு நுரை என்று பொருள். வீனஸின் பிறப்பு பற்றி Botticelli என்ற ஓவியர் Birth of Venus என்ற தலைப்பிலான ஓவியமும் இந்தக் கவிதைக்கு தூண்டுதலாக இருந்திருக்க வாய்ப்பிருக்கிறது.

ஓசிப் மெண்டல்ஷ்டாம்

கவிதை எண் 11.

பேச்சுக்கு அங்கே அவசியமில்லை
போதிப்பதற்கு ஒன்றுமில்லை.
எவ்வளவு சோகமானது ஆயினும் அழகானது
இந்த இருண்ட காட்டுமிராண்டித்தனமான ஆன்மா.

அது எதையுமே போதிப்பதற்கு விரும்புவதில்லை
பேசும் திறனையும் இழந்ததாய் இருக்கிறது,
ஒரு இளம் டால்ஃபினைப் போல நீந்துகிறது
உலகின் புகைநிறத்து ஆழங்கள் வெளிச்சமற்றிருக்கும் இடங்களில்.

ஓசிப் மெண்டல்ஷ்டாம்

கவிதை எண் 24*.

தெளிவற்ற இலைகளின் ஒரு விதைப்புடன்
கருத்த காற்று சலசலத்துக் கடந்து செல்கிறது.
துடித்தொளிரும் ஊர்க்குருவி இருண்ட வானத்தின்
பின்னணியில் ஒரு வட்டத்தை வரைகிறது.

மென்மையாய்ச் சாகும் என் இதயத்தில்
நெருங்கி வரும் அந்தி மயக்கத்திற்கும்
முடிவுறும் பகல் வெளிச்சத்திற்குமிடையே
ஒரு மௌனமான விவாதம்

மேலே ஒரு தாமிர நிலா.
இரவால் இருளால் நிரப்பப்பட்ட காடுகள்.
ஏன் அவ்வளவு குறைவான சங்கீதமே இருக்கிறது?
மேலும் ஏன் அவ்வளவு நிச்சலனம்?

div021

*இதே கவிதையை W.S.Merwin & Clarence Brown(Osip Mandelstam:Selected Poems,1977) ஆகியோர் பாடபேதத்துடன் மொழிபெயர்த்திருக்கிறார்கள். இருப்பினும் Robert Tracy யின் மொழிபெயர்ப்பே சிறந்ததாகத் தெரிகிறது. (மொ.ர்)

ஓசிப் மெண்டல்ஷ்டாம்

கவிதை எண் 66*.

பூ மலரும் நகரங்களின் பெயர்கள்
காதுகளை வருடட்டும் அவற்றின் குறுகிய காலத்துப் பெருமையுடன்.
நூற்றாண்டுகளின் ஊடாக வாழ்ந்திருப்பது ரோம் நகரமல்ல
ஆனால் பிரபஞ்ச அமைப்பில் மனிதனின் இடம்.

மன்னர்கள் கைப்பற்றப் பார்க்கின்றனர் அதை, பாதிரியார்கள் பயன்படுத்த
முயல்கின்றனர் அதை, ஒரு போரை நியாயப்படுத்த வேண்டிய போது
அது இல்லாமல் போகையில், வீடுகளும் பலிபீடங்களும் வெறுப்புக்கு உகந்தவையாயிருக்கின்றன
ஒரு மோசமான குப்பைக் குவியலைப் போல, அதற்கு மேல் ஒன்றுமேயில்லை.

div021

*Robert Tracy யின் மொழிபெயர்ப்பு.

ஓசிப் மெண்டல்ஷ்டாம்

கவிதை எண்.101

பயங்கர உயரத்தில் ஒரு அலையும் நெருப்பு
அப்படி மின்னுவது ஒரு நட்ஷத்திரமாக இருக்க முடியுமா?
ஒளி ஊடுருவித் தெரியும் நட்ஷத்திரமே, அலையும் நெருப்பே,
உனது சகோதரன், பெட்ரோபொலிஸ்*, இறந்து கொண்டிருக்கிறான்.

பூமியின் கனவுகள் ஒரு பயங்கர உயரத்தில் கொழுந்து விட்டு எரிகின்றன,
ஒரு பச்சை நிற நட்ஷத்திரம் மின்னுகிறது.
ஓ, நீ ஒரு நட்ஷத்திரமாக இருந்தால், இந்த தண்ணீரின், ஆகாயத்தின் சகோதரன்,
உன் சகோதரன், பெட்ரோபொலிஸ், இறந்து கொண்டிருக்கிறான்.

ஒரு பிரம்மாண்ட கப்பல் ஒரு அசுர உயரத்திலிருந்து
பாய்ந்து வந்து கொண்டிருக்கிறது, தன் சிறகுகளைப் பரப்பிய வண்ணம்.
பச்சை நிற நட்ஷத்திரமே, அற்புத ஏழ்மையில்
உன் சகோதரன், பெட்ரோபொலிஸ், இறந்து கொண்டிருக்கிறான்.

கறுப்பு நிற நெவா நதிக்கு மேலாக ஒளி ஊடுருவித் தெரியும் வசந்தம்
வந்து விட்டது, இறவாமையின் மெழுகு உருகிக்கொண்டிருக்கிறது.
ஓ, நீ ஒரு நட்ஷத்திரமாக இருந்தால், பெட்ரோபொலிஸ், உனது நகரம்,
உன் சகோதரன், பெட்ரோபொலிஸ், இறந்து கொண்டிருக்கிறான்.

div021

*வேறு சில கவிஞர்களைப் போல (எடுத்துக்காட்டாக Derzhavin) மெண்டல்ஷ்டாம் புனித பீட்டர்ஸ்பர்க்கை பெட்ரோபொலிஸ் என்றே குறிப்பிடுகிறார். பெட்ரோ என்பது பீட்டர் என்று அர்த்தப் படும். பொலிஸ் என்பது நகரத்துக்கான லத்தீன் சொல்

ஓசிப் மெண்டல்ஷ்டாம்

கவிதை எண்.89

ஒளி ஊடுருவித் தெரியும் பெட்ரோபொலிஸ் நகரில் நாம் இறப்போம்,
நமது அரசி பெர்சிஃபோன் முன்பாக.
நாம் பெரு மூச்சு விடுகையில் நாம் மரணத்தின் காற்றினை விழுங்குகிறோம்
ஒவ்வொரு மணி நேரமும் நமது கடைசி கணங்களைக் கொண்டாடுகிறது.

கடலின் பெண் கடவுள், கண்டிப்பான எத்தேனா
உனது பெரும் பாறையிலான தலைக் கவசத்தினைத் மேலே தூக்கு.
நாம் இறப்போம் ஒளி ஊடுருவித் தெரியும் பெட்ரோபொலிஸ் நகரில்,
நீயல்ல, அங்கே பெர்சிஃபோன்*தான் அரசி.

div021

*பாதாள உலகத்தின் தேவதை. ஒரு வருடத்தின் மூன்றில் ஒரு பகுதியில் பாதாள உலகத்திலும் ஒரு பகுதியில் பூமியிலும் வாழ்கிறாள், கிரேக்கப் புராணிகத்தின்படி. ரோமானியர்கள் Prosperina என்று இவளை அழைத்தனர். விதைகள் பூமியில் முளைக்கக் காரணம் என்று கருதப்படுகிறவள். எனினும் விதைமுளைப்புச் சடங்குகளில் பெர்சிஃபோனின் பெயரைச் சொல்லக் கூடாது என்ற ஐதீகம் இருந்தது.

http://www.addthis.com

பற்றி brammarajan
poet,translator,editor,critic,essayist, published 7 collections of poems an introductory book on Ezra Pound Edited SamaKala Ulagakkavithai(Contemporay World poetry) Guest Editor for Tamil museindia.com

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

%d bloggers like this: