இளையராஜாவின் இசைக்குழப்பங்கள்-Ilayaraja’s Musical Confusions-Rajalakshmi

இளையராஜாவின் இசைக்குழப்பங்கள்*

ராஜலஷ்மி

How to Name it

Long play 33 1/3 R.P.M. Stereo

Echo Records 1986

*இந்த இசைத்தட்டு விமர்சனம் மீட்சி-28 (ஜனவரி-மார்ச் 1988) இதழில் வெளிவந்தது.
அப்பொழுது கேஸட்டுகள் அவ்வளவாய் புழக்கத்தில் இல்லை.

இளையராஜா சமீபகாலத்தில் எல்லோராலும் நிறைய பேசப்படுகிறார். தமிழ் சினிமா இசையில் இதுவரை யாரும் செய்திராத பலவிஷயங்களை அவர் செய்திருக்கிறார். நாட்டுப்பாடல் களிலிருந்தும், மேற்கத்திய சாஸ்திரீய சங்கீதத்திலிருந்தும் அவர் கடன் வாங்கி இருந்தாலும், சினிமா இசையை வேறு ஒரு தளத்திற்கு எடுத்துச் சென்ற பெருமை அவரையே சேரும். கர்நாடக சங்கீதத்தை பாமரர்களுக்கும் எட்டும்படியாக செய்திருப்பதும் மேற்கத்திய இசையைக் கேட்கவேண்டும் என்ற ஆவலை பல இளைஞர்கள் மனதில் விழைத்திருப்பதும் அவருடைய இசையமைப்புதான். சினிமாவுக்கென இல்லாமல் அவர் இசை அமைத்துள்ள சாஹித்யங்கள் How to Name it என்ற இசைத்தட்டாக வெளியிடப்பட்டுள்ளன. அடுத்ததாக Nothing but Wind என்று இன்னொரு இசைத்தட்டு வரப்போகிறதென அறிவித்து ஆறுமாதங்களுக்கு மேலாகிறது. இன்னும் வரக் காணவில்லை.

இது 1986இல் வெளிவந்த இளையராஜாவின் How to Name It இசைத்தட்டுக்கு மிகத் தாமதமாக வரும் மதிப்புரை. இந்த இசைத்தட்டில் எந்த அளவுக்கு ஒரு முதிர்ந்த இசையமைப்பாளராக இளையராஜா வெளிப்பட்டிருக்கிறார் என்ற கேள்வியுடன், அவரும் அவருக்கு பின் அட்டைக் குறிப்பு (Sleeve Notes) எழுதியவரும் வைக்கும் மிக உயரமான கற்பிதங்களில் எந்த அளவு வரை அவர் சாதனை செய்திருக்கிறார், என்ற கேள்வியையும் எழுப்புவதே இக்கட்டுரையின் நோக்கம்.

How to Name It இல் உள்ள ஒன்பது சாஹித்யங்களும் (Compositions) சாஸ்திரீய கர்நாடக ராகங்களை சாஸ்திரீய மேற்கத்திய இசை வடிவங்களில் வெளிப்படுத்துகின்றன. கேட்கும் போது நமக்கு ஏற்படும் முதல் உணர்வு இதை முன்னமே இளையராஜவின் சினிமாப் பாடல்களில் கேட்டிருக்கிறோம் என்பதுதான். அத்தனை ராகங்களிலும் அவர் குறைந்தது நான்கு அல்லது ஐந்து பாடல்களாவது இசையமைத்திருக்கிறார். பெரும்பகுதி மிகவும் நிதானமான வேகத்தில் ஒன்றுக்கொன்று அதிக மன நிலை (mood) வேறுபாடின்றி அமைக்கப்பட்டிருப்பதால் ஒரு புதுமையான விஷயத்தைக் கேட்கும் உணர்வு ஏற்படுவதில்லை. இது மிகவும் தன் வயப்பட்ட கருத்தாகவும் இருக்கலாம். ஆனால் மேற்கத்திய சாஸ்திரீய இசையைக் கேட்கும் உணர்வு நமக்குக் குறைவாகவே ஏற்படுகிறது என்பதை யாராலும் மறுக்க முடியாது.

முதல் சாஹித்யம் How to Name itதான் இந்த இசைத் தட்டில் உள்ளவற்றிலேயே நன்கு அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஷண்முகப்ரியா, சிம்மேந்திர மத்யம ராகங்களைக் கொண்டு அமைக்கப் பட்டுள்ள இந்த இசைத்துண்டு (Piece of Music) எப்படிச் சொல்வது என்ற உணர்வை நமக்குள் ஏற்படுத்துவதால் வெற்றியடைகிறது.

அடுத்துவரும் (Mad Mod Fugue) இரண்டு வயலின்களுக்கிடையிலான கேள்வி பதில் ஒரு நல்ல முயற்சி. ஆனால் நமக்குள் ஒரு பதிவை ஏற்படுத்துவதற்குள் முடிந்து போய்விடுகிறது இந்த மிகவும் சிறிய துண்டு.

மூன்றாவதான You cannot be Free கல்யாணி ராகத்தில் அமைக்கப்பட்டிருப்பதாக பின் அட்டைக் குறிப்பு கூறுகிறது ‘துளசி தளமுலசே’ என்ற தியாகராஜ கீர்த்தனை மாயாமாளவ கௌள ராகம்; தவறு யாரால் ஏற்பட்டது என்று தெரியவில்லை. நமக்குச் சொல்ல முடியாத ஏமாற்றத்தை தருகிறது இந்தத் துண்டு.

Study For Violin மறுபடியும் ஷண்முகப்பிரியாவை மேற்கத்திய பாணியில் தருகிறது. மற்றபடி இசையின் ஓட்டத்தில் எந்தப் புதுமையும் இல்லை.

It is Fixed பியானோவில் பந்துவராளியுடன் தொடங்குகிறது. ஆரம்பத்தில் ஏற்படும் நம்பிக்கை, பின்பகுதியில் drums ஐச் சேர்ப்பதால் குறைந்து போய் ஒரு தீவிரமற்ற மனோநிலைக்குத் தள்ளி விடுகிறது.

Chamber Welcomes Thiagaraja முழுக்க முழுக்க கல்யாணி ராகத்தில் அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. பின் அட்டையில் மற்றவற்றிற்கு எழுதியது போல இதன் ராகம் குறிப்பிடப்படவில்லை. குறிப்பிட்டுள்ள உள் ஊடுருவும் பக்தி உணர்வோ நமக்கு ஏற்படுவதில்லை.

I met Bach in My House “ஒரு வைரத்தின் இதயத்தை வெளிப்படுத்துவதாக அமைந்துள்ளது”, என்று குறிப்பு கூறுகிறது. அதில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள இரண்டு ஆண் குரல்களுக்கு எந்தவொரு அதிக பட்ச வேலையும் இல்லாதவாறு பார்த்துக் கொள்கிறார் இளையராஜா. அதற்கு அடுத்ததான … and we had a talk ம் ஒரு இந்திப் பாடலை நினைவு படுத்துவதுடன் நின்று போய் விடுகிறது. Do Anything திடீரென்று நடுவில் ஒரு ஷெனாய் புகுந்து அதுவரை நமக்கு ஏற்படுகிற மனப்பதிவுகளையும் ஒன்றுமில்லாமல் அடித்துவிடுகிறது. அந்த சாஹித்யத்தில் ஒரு பேரமைதி சூழ்ந்து உன்னதத்தின் ஒளி வீசுவதாக அட்டையில் கூறுகிறார்கள். இந்த சாஹித்யங்களுக்கான தலைப்புகள் பெரும்பாலும் பொருந்தாமல் போய்விட்டதாகத் தான் படுகிறது. இத்தலைப்புகளும் குறிப்புகளும் இல்லாமல் இருந்திருந்தால் இசை ஏற்படுத்தும் உணர்வுகளாவது கேட்பவனுக்கு மிச்சம் ஆகியிருக்கும்.

இளையராஜா Frontline குக் கொடுத்த பேட்டியில் இருந்து சில இடங்களை நினைவு கூற வேண்டிய அவசியம் இப்போது ஏற்படுகிறது. மியூசிக் அகாதமி வித்வான்கள் தியாகராஜரின் பதினைந்து கீர்த்தனைகளை மனப்பாடம் செய்துவிட்டு அதையே திரும்பத் திரும்பப் பாடுகிறார்கள் என்றும், அவர்களின் குரல்களில் ரீங்கரிக்கும் அகங்காரத்தைத் தான் கேட்டிருப்பதாகவும் இளையராஜா கூறுகிறார். ஏன் நீங்கள் அதிகம் பேட்டிகள் தருவதில்லை என்ற கேள்விக்கு, விமர்சகர்கள் எல்லோரும் தங்களுக்கு எல்லாம் தெரிந்ததான நினைப்புடன் பேசுபவர்கள். அவர்களுடைய கருத்துக்களை என் வாயால் வரவழைக்கப் பிரயத்தனப்படுபவர்கள், அவர்களுக்கு நான் ஏன் அந்த வாய்ப்பைத் தர வேண்டும் என்று கேட்கிறார். ஓரளவுக்கு அவருடைய கருத்து சரி. எல்லாம் தெரிந்து யாரும் இருக்க முடியாது. ஆனால் கேட்பவனின் இசை உள்ளுணர்வை (Listener’s Sensitivity to Music) மறுப்பது எந்த வகையில் நியாயம்?

“இசையில் Value Judgements க்கு இடம் இல்லை. ஒரு இசை வடிவம் இன்னொன்றை விட உயர்ந்தது என்பது போலான கருத்துக்களைக் கூற யாருக்கும் உரிமையில்லை,” என்கிறார். கர்நாடக சங்கீதம், லைட்மியூசிக்கைவிட உயர்ந்தது என்று கூறும் பலருக்கு, லைட் மியூசிக்கே தெரியாது என்கிறார். அது இவருக்கு எப்படித் தெரியும்? மேலும் இசை என்பது வெறுமனே ஸ்வரங்களை மாற்றி மாற்றிப் போடும் ஏமாற்று வேலை தான், என்று கூறுவதெல்லாம் Value Judgement இல்லாமல் வேறு என்னவாம்?

மிகவும் சுயமான இசை அமைப்பாளர் என்று கருதிக் கொள்ளும் இளையராஜா (வித்வான்கள் பாடியதையே பாடுபவர்கள்!) நிறைய மேற்கத்திய சாஸ்திரீய சங்கீதகர்த்தாக்களின் இசையைக் காப்பி அடிக்கிறார். Dvorak என்ற ஸெக் Composer ன் Symphony No. 9 in E minor ஐக் கேட்டால் ‘சிட்டுக் குருவி… … வெட்கப்படுது’ என்ற பாடல் எவ்வளவு அப்பட்டமான காப்பி என்று தெரிவரும். ஒரு சாஹித்யத்தை எடுத்து விளக்கம் தருதல் வேறு. அப்படியே காப்பி அடிப்பது வேறு. தான் இன்னதை எடுத்தாண்டிருப்பதாக எங்கும் ஒப்புதல் கூட செய்வது இல்லை. இது நமக்குத் தெரியாத வரையில் மட்டுமே அவர் இசை அமைப்பை வியக்க முடியும்.

நாயின் குரைப்பிலும், கதவோசையிலும் இசையைப் பார்க்க முடியும் என்கிறார். இது போன்ற ஒரு பார்வை வரவேற்கப்பட வேண்டியது தான். ஆனால் நமக்குப் புதிது ஒன்றும் இல்லை. தி. ஜானகிராமன் பல வருடங்கள் முன்பே ‘மோக முள்’ளில் எழுதியதுதான். அடுத்த வரியிலேயே ஊளையிடும் நாய்களுக்கும், வித்துவான்களுக்கும் வித்யாசமில்லை என்று அவர் கூறும் போது அவருடைய நோக்கங்களின் உன்னதம் பற்றிய கேள்வி எழுகிறது.

“நான் ஒரு சங்கீதக்காரனில்லை. ஒரு வித்வானுக்கு அவனுடைய ராகம் ஒரு தடை; தாளம் ஒரு தடை; அவனுடைய இசைப் பயிற்சி ஒரு தடை; இசை பற்றிய அவனுடைய கருத்துக்களே ஒரு தடை. நான் சங்கீதக்காரனில்லாததால் என்னைக்குறுக்கக் கூடிய எல்லைகள் எதுவும் இல்லை. என் மனதுக்குத் தோன்றுவதைச் செய்வதில் எனக்கு எந்தத் தயக்கமும் இல்லை; உதாரணத்திற்கு நான் ஆரோகணத்தில் மட்டுமே ஒரு பாடலை இசை அமைத்திருக்கிறேன். ஆனால் சங்கீத வித்வான்கள் எல்லோரும் ஒரு கீர்த்தனை என்பது ஆரோகணத்தையும் அவரோகணத்தையும் உள்ளடக்கி இருக்க வேண்டும் என்று நம்பி வந்திருக்கிறார்கள்,” என்று பேட்டியில் கூறுகிறார். (அடிக்கோடு என்னுடையது).

ஆரோகணம்: ஸரிகமபதநிஸ் ராகம்: கல்யாணி

அவரோகணம் : ஸ்நிதபமகரிஸ தாளம்: ஆதி

→ →

மா பா தா, நி ஸ் ô ; ; ; / நீ ஸ் ô ஸ் ô, ஸ் ô நி ஸ் ô ரீ ; //

க லை வா ணி யே / உ னைத் தா னே அழைத் தேன் //

மா பா பா,பா,பா,மா பாதா / ஸாரீகா, ம மாபாதா, நி //

உ யிர்த் தீ யை வ ளர்த்தேன் / வ ர வேண்டும் வரம் வேண்டும் //

இதில் கமகங்கள் காட்டப்படவில்லை. ஒரு தோராயமான ஸ்வரபடுத்துதல் தான் இது. இளையராஜா மிகவும் பெருமையாக தான் ஆரோகணத்தில் மட்டுமே அமைத்திருப்பதாகக் கூறிக் கொள்ளும் பாடல்.

முதல் விஷயம்-வித்வான்களின் நம்பிக்கை பொய்க்கவில்லை.

ஆரோகணத்தில் மட்டுமே பாடுவதானால் பாடல் பின்வருமாறு செல்ல வேண்டும்.

. . . . . . .. .. .. .. .. .. ..

ஸ ரி க ம ப த நி ஸரிகம பதநி ஸ் ரி க ம ப த நி ஸ ரி க ப த நி ஸ

. . . . . . .

அது சாத்தியமில்லை என்பது எல்லோரும் அறிந்ததே. ஒரு வார்த்தை முடிந்து அடுத்த வார்த்தை தொடங்கும்போது ஆரம்பத்தில் உள்ள ஸ்வரம் முதல் வார்த்தையின் முடிவிலுள்ள ஸ்வரத்துக்கு சற்றே கீழே உள்ள ஸ்வரமாகவோ அல்லது நான்கைந்து ஸ்வரங்கள் கீழாகவோ இருக்கிறது. அதனால் ‘ஸ்’ லிருந்து ‘நி’ யைத் தொட்டுத்தான் அல்லது ‘ப’ விலிருத்து ‘ம’ வைத்தொட்டுத்தான் சங்கதிகள் செல்கின்றன. இந்த இடங்களைப் பாடலிலும் அவரோகணத்திலும் அம்புக்குறியிட்டு காட்டியிருக்கிறேன். இரண்டாவது-இந்தப் பாடலில் இது சுலபமானதற்குக் காரணம் ஆரோகணமும் அவரோகணமும் அதே ஸ்வரங்களை உள்ளடக்கியவை. ஆரோகணத்தில் வேறு ஸ்வரங்களையும் அவரோகணத்தில் வேறு ஸ்வரங்களையும் ஒரு ராகம் கொண்டிருக்கும்போது இந்த மாதிரியான பரிசோதனை(!)கள் சாத்தியமில்லை. ஒரு பரிசோதனை என்பது நம்மை அடுத்தக் கட்டத்திற்கு அழைத்து செல்லாததால் இது பரிசோதனையே இல்லை. எல்லா வித்வான்களும் கல்பனாஸ்வரம் பாடும்போது இது போன்ற ஸ்வர அமைப்புகளைக் காலம் காலமாக உபயோகித்து வந்திருக்கிறார்கள். எந்த வித்வான்களை இவர் காரணமில்லாமல் கரிக்கிறாரோ, அவர்களிடமிருந்து ஒரு விஷயத்தை வாங்கி, தானாகவே ஒரு எல்லையை வகுத்துக்கொண்டு ஆரோகணத்தில் மட்டுமே இருக்க வேண்டும் என்று ஒரு ‘எல்லை கடந்த’ (அவருடைய வார்த்தைதான்) பரிசோதனை செய்துவிட்டார் இளையராஜா.

இசை கேட்கும் எல்லோருக்கும் எல்லாம் தெரிந்திருக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. எல்லோருக்கும் அவரவர்களுக்கான எல்லைகள் இருக்கின்றன. தன்னை எல்லை கடந்தவனாக நினைத்துக் கொள்வது ஒரு சரியான நினைப்பாக முடியாது. சினிமாவுக்கு இசையமைப்பதில் இருக்கின்ற பல எல்லைகள் ஒரு வித்வானுக்குக் கிடையாது. வித்வான்களில் குரல்களில் (ஒரு சிலருடையதைத் தவிர) இளையராஜா அளவுக்கு அகங்காரம் தொனிக்கிறதா என்று நம்மை நாமே கேட்டுக் கொள்வோம்.

ஒரு நோக்கில் இளையராஜாவின் முயற்சிகளுக்கான மரியாதையையும், உரிய இடத்தையும் அளிக்க நாம் கடமைப்பட்டுள்ளோம். ஆனால் இது போன்ற முயற்சியிலேயே இதுதான் வெற்றிகரமான முதல் முயற்சி என்று கூறிக்கொள்வது அதிகபட்சம். இளையராஜாவுக்கு முன்பே யஹுதி மெனுஹினின் ‘அர்ஜுன்’ என்ற ஸாஹித்யம் (Composition) மேற்கத்திய ஸாஸ்திரீய இசையிலிருந்து இழை பிறழாமல் நம் ராகங்களை வெளிப்படுத்தி இருக்கிறது. பண்டிட் ரவி ஷங்கரின் முதல் Concerto வை Andreprevin Conduct செய்ததும், இரண்டாவது Concertoவை Zubin Mehta Conduct செய்ததும் L.ஷங்கரும் Maclaughlinம் செய்துள்ள Jazz முயற்சிகளும் கண்டிப்பாக நாம் இங்கு குறிப்பிட வேண்டியவை. என்ன உணர்வை அவை ஏற்படுத்துகின்றன என்று அட்டைக் குறிப்புகள் வரையறுப்பதில்லை.

ஒரு அற்புதமான விஷயத்தைச் சொல்லி அதைச் சாதாரண உதாரணங்களால் விளக்குவது, ஒரு சுயமான வீச்சை அடுத்து ஒரு தவிர்க்க முடியாத கீழிறங்கல் (Bathos) இதுதான் இளையராஜாவின் இசையமைப்பின் சாராம்சம். சுயமான வீச்சு அங்கங்கு தென்படுவதை மறுக்க முடியாததால்தான் இம்மதிப்புரை.

குறிப்புகள்:

1. இதில் எடுத்துக் காட்டியுள்ள இளையராஜாவின் கூற்றுகள் Frontline Aug 22-Sept 4, 1987 இதழில் வெளிவந்த பேட்டியில் இருந்து மொழி பெயர்க்கப்பட்டவை.

2. Concerto for Sitar and Orchestra-Ravi Shankar

Andre Previn

London Symphony Orchestra

Long play 33 1/3 RPM Stereo

EMI 1971 ASD 2752

3. Ragamala (Garland of Ragas)

Sitar Concerto No.2-Ravi Shankar

Zubin Mehta

London Philormonic Orchestra

Long play 33 1/3 RPM Stereo

EMI 1982 ASD 4314.

குறுக்கீட்டாளர்-Intruder-Jorge Luis Borges-Translation Brammarajan

intruderjlb1

குறுக்கீட்டாளர்

ஜோர்ஜ் லூயி போர்ஹே

[1966]

  • …passing the love of women.
    2 Samuel I:

ஜனங்கள் சொல்கிறார்கள் (இது சாத்தியமில்லை) இந்தக் கதை நெல்சன் சகோதரர்களில் இளையவனான எடுவர்டோவினால், தூக்கத்திலேயே இறந்து போன அவனது சகோதரன் இறந்த இரவு சொல்லப்பட்டதென்று. இது தொண்ணூறுகளில் மொரோன் மாவட்டத்தின் வெளிப்பகுதி களில் நடந்திருக்கலாம்.  நிஜம் என்னவென்றால் நீட்சியாகித் தெரிந்த அந்த மங்கலான இரவில் ஒரு மிடறு உள்ளூர் மதுவிற்கும் மற்றதற்கும் இடையில் எவரிடமிருந்தோ எவரோ இந்தக் கதையைக் கேட்டிருக்கலாம். அதை சான்டியாகோ டபோவிற்குச் சொல்லி இருக்கலாம். அவரிடமிருந்துதான் நான் இந்தக் கதையைக் கேட்டேன். பல வருடங்களுக்குப் பிறகு கதை நடந்த துர்தேரா பிரதேசத்தில் அதை மீண்டும் நான் கேட்டேன். இரண்டாவதும் மிக விலாவரி யானதுமான கதை சான்டியாகோ சொன்னதை அடியொற்றிச் சென்றாலும் சில சிறிய மாறுதல் களையும் முரண்பாடுகளையும் கொண்டிருந்தது. சென்ற நூற்றாண்டின் இறுதியில் போனஸ் அயர்சின் விளிம்பில் அனுபவங்களால் உரமேறிய மனிதர்களின் கதாபாத்திரத்தின் பரிதாபகர மான குறுகுகிற பகுதியாக அதை நான் எழுதிவைக்கிறேன்.  சுற்றி வளைக்காமல் இதை நான் செய்ய விரும்புகிறேன். ஆனால் அதற்கு முன்பே குறிப்பிட்ட தகவல்களை அழுத்திச் சொல்வது அல்லது சேர்த்துவிடுவது போன்ற எழுத்தாளனுக்கே உரிய சபலத்திற்கு ஆட்பட்டு விடுவேன் எனத் தெரிகிறது.

அவர்கள் வாழ்ந்த துர்தேரா பகுதியில் அவர்களை நில்சன் சகோதரர்கள் என்றே அழைத்தார்கள். அங்கிருந்த பாதிரியார் ஒருவர் அவரது முன்னோராகப் பட்டவர் நில்சன்களின் வீட்டில் கறுப்பு எழுத்துக்களில் அச்சிடப்பட்ட கனமாக பைண்ட் செய்யப்பட்ட நைந்து போன ஒரு பைபிள் இருந்ததை ஏதோ ஒரு வித ஆச்சர்யத்தில் பார்த்ததை நினைவு கூர்ந்தார். உள் அட்டைப்பக்கத்துத் தனித்தாளில் கையால் எழுதப்பட்ட பல பெயர்களையும் தேதிகளையும் கண்ணுற்றிருக்கிறார். நில்சன்களின் திரியும் வரலாறாக வீட்டில் இருந்த ஒரே புத்தகம் அதுதான். எல்லாப் பொருள்களும் ஒரு நாள் தொலைந்து போவது போல் அதுவும் தொலைந்து போயிற்று. அந்தப் பரந்த பழைய வீடு (இப்போது இல்லை) கலவை பூசப்படாத செங்கல் கட்டிடமாக இருந்தது. வளைந்த நுழைவாயிலின் வழியாக சிவப்பு ஓடுகள் பதிக்கப்பட்ட முற்றத்தையும் அதற்கு அப்பால் இறுகலான மண்ணினால் அமைந்த மற்றொன்றினையும் பார்க்க முடியும். அந்த வீட்டிற்கு உள்ளே சென்றவர்கள் சொற்பமே. நில்சன்கள் தங்களுக்கு உள்ளாகவே வாழ்ந்தார்கள். ஏறத்தாழ வெறுமையான அறைகளில் அவர்கள் கட்டிலின் மீது தூங்கினார்கள். அவர்களுடைய ஆடம்பரமாக இருந்தவை குதிரைகள், வெள்ளிப்பட்டி இடப்பட்ட சவாரி உடைகள், சிறிய நீளமுள்ள குறுங்கத்திகள், சனிக்கிழமை இரவுகளில் பகட்டாக உடையணிதல் ஆகியவை. இந்த சமயத்தில் அவர்கள் பணத்தைத் தாராளமாகச் செலவழித்து குடிகாரத் தகராறுகளில் பங்கேற்றார்கள். எனக்குத் தெரியும் அவர்கள் இருவருமே உயரமானவர்கள் என்று. இந்த அர்ஜன்டீனிய சகோதரர்களின் ரத்தத்தில் அவர்கள் கேள்விப்பட்டிராத டென்மார்க் அல்லது அயர்லாந்து அம்சம் கலந்திருக்க வேண்டும். இந்த சிவப்புத் தலையர்களைக் கண்டு சுற்று வட்டாரத்தில் இருந்தவர்கள் அச்சப்பட்டார்கள். இருவரில் ஒருவன் தன்னுடைய எதிரியைத் தீர்த்துக் கட்டியிருக்கிறான் என்பது சாத்தியம்தான். ஒரு முறை தோளோடு தோளிணைந்து போலீசோடு மோதினார்கள். யுவான் இபராவுடன் இளையவன் மோதினான் என்றும் அதை ஒன்றும் மோசமாகச் செய்துவிடவில்லை என்றும் சொல்லப்படுகிறது. அவர்கள் மாடுமேய்ப்பதைத் தொழிலாகக் கொண்டவர்களாகவும், குதிரைத் திருடர்களாகவும், சூதாட்டத்தினை தொழிலாகச் செய்பவர்களாகவும் இருந்தனர். அவர்களுடைய கஞ்சத்தனம் பிரசித்தமானது. குடியும் சீட்டாட்டமும் மட்டுமே அவர்களை செலவாளிகளாக ஆக்கியது. அவர்களுடைய சொந்தக் காரர்கள் யார் என்பது பற்றியோ, அவர்களின் ஆதியாகமம் பற்றியோ எதுவுமே தெரியவில்லை. அவர்களுக்கு ஒரு வண்டியும், மாடுகளும் சொந்தமாக இருந்தன.

கோஸ்டா பிரேவா பிரதேசத்திற்குக் கிடைத்த மோசமான பெயருக்குக் காரணமாக இருந்த மற்ற அடியாட்களை விட அவர்களின் வெளித்தோற்றம் வித்தியாசமாக இருந்தது. இதுவும், நமக்குத் தெரியாத பலவும், அவர்களுக்கு இடையே இருந்த நெருக்கமான பிணைப்புகளை புரிந்து கொள்ள உதவும். அவர்களில் ஒருவரைப் பகைத்துக் கொண்டாலும் இரண்டு எதிரிகளைச் சந்திக்க வேண்டி வரும்.

பெண்களுடன் பொழுதுபோக்குவதை நில்சன்கள் விரும்பினர். ஆனால் அந்தநாள் வரை அவர்களுடைய காமத்துவ சாகசங்கள் இருளடைந்த வழிவெளிகளிலும், விபச்சார விடுதிகளிலுமே நடத்தப்பட்டன. ஆகவே ஜுலியான பர்கோஸ் என்பவளை தன்னுடன் வாழ்வதற்கு கிறிஸ்டியன் கூட்டி வந்தபோது அதைப் பற்றிய பேச்சு நிற்கவேயில்லை. ஒத்துக்கொள்ளும்படி, இந்த வகையில் அவனுக்கு ஒரு வேலைக்காரி கிடைத்தாள். தன்னுடைய பணத்தையெல்லாம் சுரண்டி அவளுக்கு மிக மட்டரகமான நகைகள் வாங்குவதில் ஈடுபட்டான் என்பதும் விருந்துகளுக்கு அவளை அழைத்துச் சென்று பகட்டாகக் காட்டினான் என்பதும் உண்மை.

அந்த விருந்துகள் குடிசைகளில் நடத்தப்பட்டன. அங்கே விஷயங்களை மறைமுகமாகத் தெரிவிக்கக்கூடிய நடன அசைவுகள் கறாராகத் தடை செய்யப்பட்டிருந்தன. மேலும் நடன ஜோடிகள் அவர்களுக்கிடையே ஆறு அங்குல வெளிச்ச இடைவெளி தெரியும்படி ஆடினார்கள். ஜூலியானா கறுப்பான பெண். அவளுக்கு மாறு கண்கள் இருந்தன. எவர் ஒருவர் அவளைப் பார்த்தாலும் அவள் புன்முறுவல் செய்து விடுவாள். சலிப்படையச் செய்யும் வேலையும் புறக்கணிப்பும் பெண்களை வீணடித்து விடக் கூடிய ஒரு ஏழ்மையான பகுதியில் அவள் பார்ப்பதற்கு மோசமாக இருக்கவில்லை.

ஆரம்பத்தில் எடுவர்டோ அவர்களுடன் சேர்ந்தே பல இடங்களுக்குச் சென்றான். பிறகு ஒரு குறிப்பிட்ட நாளில் அரெசியசின் வடக்குப் பகுதிக்கு வியாபாரத்திற்கோ அன்றி வேறெதற்கோ பயணம் செய்தான். வீட்டுக்குத் திரும்புகையில் வழியில் அவன் கூட்டிக்கொண்ட பெண் ஒருத்தியை அழைத்து வந்தான். ஆனால் சில நாட்களுக்குப் பிறகு அவளைத் துரத்தி விட்டான். இன்னும் கோபம் மிகுந்த மௌனத்தில் ஆழ்ந்து போனான். கிறிஸ்டியனின் கிழத்தி மீது அவன் காதல் வயப்பட்டு விட்டான். அவன் அதை அறிந்து கொள்ளும் முன்பே அறிந்து வைத்திருந்த அந்தப் பிரதேசத்து ஜனங்கள் இரு சகோதரர்களுக்கு இடையில் பகையின் ஆரம்பத்தை மிக சந்தோஷத்துடன் எதிர்நோக்கி இருந்தனர்.

ஒரு நாள் இரவு தாமதமாக வீடு திரும்பியபொழுது கிறிஸ்டியனுடைய பெரிய பழுப்பும் சிவப்பும் கலந்த நிறமுடைய குதிரை, தயாராக,  அவிழ்க்கும் கழியில் கட்டப்பட்டிருந்தது. உள்ளே முற்றத் திற்குள் தன் உடைகளிலேயே சிறந்தவற்றை உடுத்தியிருந்த கிறிஸ்டியன் அவனுக்காகக் காத்துக்கொண்டிருந்தான். “நான் ஃபரியாசின் வீட்டுக்குச் செல்கிறேன்; அங்கே ஒரு விருந்து கொடுக்கிறார்கள். ஜூலியானா இங்கே உன்னுடன் தங்குகிறாள்; உனக்கு வேண்டுமானால் அவளைப் பயன்படுத்திக் கொள்.”

அவனுடைய தொனி பாதி கட்டளை இடுவதாகவும் பாதி நட்பு தொனியுடனும் இருந்தது. எடுவர்டோ அவனை முறைத்தபடி என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல் சிறிது நேரம் நின்று கொண்டிருந்தான். கிறிஸ்டியன் எழுந்தான். தன் தம்பியிடம் மட்டும் விடை பெற்றுக்கொண்டான். ஜூலியானாவிடம் அல்ல; அவள் ஒரு பொருள் என்ற அளவில்தான் இருந்தாள். தன் குதிரை மீதேறி சாவதானமாக சாதாரண வேகத்தில் கிளம்பிச் சென்றான்.

அந்த இரவிலிருந்து அவர்கள் இருவரும் அவளைப் பகிர்ந்து கொண்டார்கள். கோஸ்டா பிரேவோவின் கௌரவத்தையே கூட சீரழித்த இந்த பங்காளித்தன்மையின் விரிவான தகவல்கள் பற்றி எவருக்குமே தெரியாது. இந்த ஏற்பாடு சில வாரங்களுக்குச் சரியாக இருந்தது. ஆனால் நீடித்திருக்கவில்லை. சகோதரர்கள் தங்களுக்குள்ளாக அவள் பெயரைக் குறிப்பிடவே இல்லை. அவளைக் கூப்பிடுவதற்குக் கூட. ஆனால் முரண்பாடு கொள்வதற்கான காரணங்களைக் கண்டு பிடித்தபடியும் தேடியபடியும் இருந்தார்கள். ஏதோ ஒரு தோல் விற்பனை பற்றி விவாதம் செய்தார்கள். ஆனால் அவர்கள் சண்டை போட்டுக் கொண்டது வேறு எதுவோ பற்றி. கிறிஸ்டியன் குரலை உயர்த்திக் கத்தத் தொடங்கினான். எடுவர்டோவோ மௌனமாய் இருந்தான். அவர்களை அறியாமலேயே அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் கவனித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். இந்த மாதிரி அடியாட்கள் நிறைந்த சுற்றுப்புறங்களில் பெண்ணாகப்பட்டவள் ஒரு மனிதனுக்கு காமம் என்பதற்கும் உடைமை என்பதற்கும் அப்பாற்பட்டு ஒரு பொருட்டாகிறாள் என எவரிடமும் எவரும்-ஏன் தனக்குத்தானே கூட என்றுமே ஒப்புக் கொள்வதில்லை. ஆனால் சகோதரர்கள் இருவரும் காதல்வயப்பட்டு விட்டனர். இது ஏதோ வகையில் அவர்களை அவமான உணர்வு கொள்ளச் செய்தது.

ஒரு மதியம் லோமாஸ் பகுதியின் சதுக்கத்தில் எடுவர்டோ யுவான் இபராவைச் சந்திக்க நேர்ந்தது. அவன் எடுவர்டோவுக்கு கிடைத்த அழகியைப் பற்றி பாராட்டிப் பேசினான். அப்பொழுது தான் என்று நம்புகிறேன் அவன் எதிராளிக்குக் கொடுத்தான். எவருமே இனி அவன் முகத்துக்கெதிரில் கிறிஸ்டியனைக் கிண்டல் பேசமுடியாது.

ஒரு வித விலங்கின் பணிதலுடன் இரண்டு ஆண்களின் தேவையையும் அவள் பூர்த்தி செய்தாள். ஆனால் இளையவனுக்கென்று அவள் கொண்டிருந்த ஒரு குறிப்பிட்ட தெரிவினை அவளால் மறைத்து வைக்க முடியவில்லை. அவன் அவளைப் பகிர்ந்து கொள்வதற்கு மறுக்கவுமில்லை; முன்மொழியவுமில்லை.

ஒரு நாள் ஜூலியானாவை அழைத்து முதல் முற்றத்தில் இரண்டு நாற்காலிகளைப் போடச் சொல்லி கட்டளையிட்டனர். அவர்களுக்கிடையே பேசித் தீர்ப்பதற்கு நிறைய விஷயங்கள் இருந்ததால் கொஞ்ச நேரத்திற்கு அங்கே தலை காட்டக்கூடாது என்றார்கள். ஒரு நீண்ட அமர்வினை அவர்களுக்கிடையே எதிர்பார்த்த அவள் தூங்குவதற்காக உடலைச் சரித்தாள். அவளுடைய அம்மா அவளுக்கு விட்டுச்சென்ற சிறிய சிலுவை, கண்ணாடி ஜெபமாலை உட்பட எல்லாப் பொருள்களையும் ஒரு சாக்கு மூட்டையில் கட்டச் சொன்னார்கள். எந்தவிதமான விளக்கமும் சொல்லாமல் அவளைத் தூக்கி மாட்டு வண்டியில் உட்கார வைத்து ஒரு நீண்ட , களைப்படையச் செய்யக்கூடிய மௌனமான பயணத்தைத் தொடங்கினார்கள். மழை பெய்திருந்தது. சாலைகள் சகதி மண்ணால் நிரம்பி இருந்தன. மோரானை அடையும் பொழுது ஏறத்தாழ விடியற்காலை ஆகிவிட்டிருந்தது. அங்கே விபச்சார விடுதி நடத்திக் கொண்டிருந்த ஒரு பெண்ணிடம் அவளை விற்றார்கள். வியாபாரம் குறித்த விஷயங்கள் ஏற்கனவே ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டிருந்தன. கிறிஸ்டியன் பணத்தைப் பெற்றுக்கொண்டு பின்னர் தன் தம்பியுடன் அதைப் பிரித்துக் கொண்டான்.

துர்தேராவுக்குத் திரும்பி வந்து, அதுவரை அந்தப் ராட்ஷசத்தனமான காதலின் வலையில் சிக்கிக்கொண்டிருந்தவர்கள் (இதுவும் கூட ஒருவிதமான பழக்கம்தான்) ஆண்களுக்கு மத்தியில் ஆண்களாக வாழும் வாழ்க்கையைத் தொடங்க முயன்றார்கள். சனிக்கிழமை முழுவதும் நில்லாமல் தொடர்ந்த குடியாட்டத்திற்கும் சீட்டாட்டத்திற்கும் கோழிச்சண்டைக்கும் மீண்டும் திரும்பினார்கள். சில நேரம் தாங்கள் காப்பாற்றப்பட்டு விட்டோம் என்று உணர்ந்தார்கள். ஆனால் அடிக்கடியும் ஒவ்வொருவரும் தங்கள் வழியில் கணக்கிலடங்காத இல்லாமைகளில் ஆழ்ந்து போனார்கள். அந்த வருடம் முடிவதற்குக் கொஞ்சம் முன்னால் இளையவன் தனக்கு நகரத்தில் வேலை இருக்கிறது என்று சொன்னான். உடனடியாக கிறிஸ்டியன் மோரானுக்குக் கிளம்பிச் சென்றான். விபச்சார விடுதியில் குதிரைகள் கட்டுமிடத்தில் எடுவர்டோவின் குதிரையை அடையாளம் கண்டுகொண்டான். அங்கே அவனுடைய முறைக்காகக் காத்திருந்தான் அவன் தம்பி. கிறிஸ்டியன் அவனிடம் இப்படிச் சொன்னதாகக் கூறப்படுகிறது: “இதே மாதிரி நாம் தொடர்ந்து போய்க் கொண்டிருந்தால் குதிரைகளை ஓய்த்து விடுவோம். அவளை நமக்கு அருகிலே வைத்துக் கொண்டால்தான் நமக்கு நல்லது”.

அவன் விடுதியின் சொந்தக்காரியிடம் பேசினான். அவனுடைய பணம் வைத்திருக்கும் பெல்ட்டிலிருந்து கைநிறைய காசுகளைக் கொடுத்து விட்டு அந்தப் பெண்ணை அழைத்துச் சென்றார்கள். ஜூலியானா கிறிஸ்டியனின் குதிரையில் சவாரி செய்தாள். அவர்கள் இருவரையும் ஒன்றாகப் பார்க்க விரும்பாத எடுவர்டோ முள்சக்கரம் பதித்த தன் காலணியை அழுத்தி குதிரையில் வேகமாகப் பறந்தான்.

ஏற்கனவே சொல்லப்பட்ட அங்கே திரும்பிச் சென்றார்கள். அவர்களின் தீர்வு தோல்வியில் முடிந்தது. ஏன் எனில் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் ஏமாற்றத் தொடங்கினார்கள். கெய்ன் கட்டவிழ்த்து விடப்பட்டிருப்பினும், நில்சன்களுக்கிடையே இருந்த பாசம் மகத்தானது-யாருக்குத் தெரியும் எப்படிப்பட்ட ஆபத்துக்களை எல்லாம் அவர்கள் இருவரும் ஒன்றாக இருந்து சந்தித்தார்கள் என்று? அவர்களுடைய கோபத்தை மற்றவர்கள் மீது காட்ட விரும்பினார்கள். அந்நியர்கள் மீதும், நாய்கள் மீதும், அவர்களுக்கிடையே பிளவினை வளர்த்த ஜுலியானா மீதும்.

மார்ச் மாதம் முடிவுக்கு வந்து கொண்டிருந்தாலும் வெப்பம் குறைவதற்கான எந்தவித அறிகுறியும் தென்படவில்லை. ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை (ஞாயிற்றுக் கிழமை ஜனங்கள் சீக்கிரமே தூங்கப் போய்விடுவார்கள்) சலூனிலிருந்து வீட்டுக்கு வரும்போது கிறிஸ்டியன் வண்டியில் எருதுகளைப் பூட்டிக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டான். கிறிஸ்டியன் அவனிடம் சொன்னான். : “வா நாம் பர்டோவின் வீட்டில் சில தோல்களைக் கொண்டு போய் போட வேண்டும். நான் ஏற்கனவே அவற்றை வண்டியில் ஏற்றிவிட்டேன். இரவின் குளிர்ந்த காற்றினை நாம் சிறந்த முறையில் பயன்படுத்திக் கொள்வோம்.”

பர்டோவின் கிடங்கு தெற்கில் தொலைவில் இருந்தது என்று நான் நம்புகிறேன். கால்நடைகளின் பழைய அடிச்சுவட்டுப் பாதை வழியாக ஒரு சாலையில் திரும்பினார்கள். அப்பொழுதுதான் பற்ற வைத்திருந்த சுருட்டினைத் தூக்கி எறிந்து விட்டு சீராகச் சொன்னான் கிறிஸ்டியன், “நாம் துரிதமாக ஆவோம் சகோதரா. கொஞ்ச நேரத்தில் பிணந்தின்னிக்கழுகுகள் வேலையை ஆரம்பித்து விடும். இன்று மதியம் அவளைக் கொன்றேன். அவளுடைய மலிவான மணிகளுடன் அவள் இங்கே இருக்கட்டும். அவள் நமக்கு எந்த வித கஷ்டத்தையும் கொடுக்க மாட்டாள்.”

ஒருவர் மீது ஒருவர் கைகளை வீசிப் போட்டுக் கொண்ட அவர்கள் அழுகையின் விளிம்பில் இருந்தனர். கொடூரமான வகையில் அவர்கள் தியாகம் செய்த அந்தப் பெண், அவளை மறக்க வேண்டிய பொதுவான தேவை,’என்ற இந்த கூடுதலான பந்தம் அவர்களைப் பிணைத்தது.

Translated by Normon Thomas Di Giovanni.

நான்காம் பாதை 2வது இதழ் வெளிவந்துவிட்டது.(Nangam Pathai issue No.2 is out)

nangam-pathai-cover-final-2008-page1a1

நான்காம் பாதை 2வது இதழ் வெளிவந்துவிட்டது.
இதழின் சிறப்பம்சங்கள்
1.கர்னாடக இசைக்கலைஞர் நெய்வேலி சந்தானகோபாலனுடன் பேட்டி.
(பேட்டி கண்டவர்கள்-பிரம்மராஜன், ஆனந்த்,மையம் ராஜகோபால்,பழனிவேள்)
2.ரெய்னர் மரியா ரில்கே கவிதைகள்-அறிமுகக் கட்டுரையும் தேர்ந்தெடுத்த கவிதைகளின் மொழிபெயர்ப்பும்-பிரம்மராஜன்
3.கிளாட் லெவிஸ்ட்ராஸின் தக்சசீலம்-அறிமுகமும் மொழிபெயர்ப்பும்-ஆர்.முத்துக்குமார்
4.கவிதைகள்-குலசேகரன், கணேசசூரர்பதி, பழனிவேள்.
5.தேர்ந்தெடுத்த நூல்களின் விமர்சனம்-கண்மணி குணசேகரனின் நடுநாட்டு சொல்லகராதி(பழனிவேலு) தமிழவனின் வார்சாவில் ஒரு கடவுள் (ப.வெங்கடேசன்)
6.சிறுகதை-இரவு நடனம்-ஜே.கே.பிரதாப்

Editor:Brammarajan

Periodicity:Quarterly

Price(in India) per issue:Rs.50

Courier charges Rs.50 per issue
Annual subscription Rs.250+courier charges